Toekomstdenkers (3): Geert Buelens: 'We zullen moeten wennen aan het idee dat het Westen niet meer het centrum van de wereld is'

© Geert Van De Velde

, door (yd)

50

Geert Buelens «Het einde van de Eerste Wereldoorlog, mei ’68: het is alsof we geen genoeg kunnen krijgen van al dat herdenken. Het lijkt wel heimwee naar een tijd waarin er grootse dingen op het spel stonden en mensen daarvoor met overtuiging vochten, waarin er hoop was op een betere toekomst. Dat zijn we vandaag kwijt, en sommigen missen het zo erg dat ze uit vrije wil het leger in gaan.»

HUMO ‘Idealen waar men ooit zijn leven voor gaf,’ schrijft u, ‘worden vandaag in cynisme verpakt. De hoop en het idealisme van de jaren 60 worden nu als naïef en onoprecht ervaren.’ Zullen we het dan maar meteen opgeven?

Buelens «Hier in het Westen is dat soms wel de sfeer, niet? In een aflevering van ‘South Park’ wordt dat nog het mooist geïllustreerd wanneer ze hippies letterlijk beginnen te verdelgen als ongedierte. Raar, want hoe kun je nu tegen peace, love and understanding zijn? Je ziet dat nieuw rechts nu scoort met de stelling dat veel oudstrijders van mei ’68 intussen hun weg naar de maatschappelijke elite hebben gevonden, en alleen nog met woorden solidariteit belijden met bevolkingsgroepen waar ze eigenlijk op neerkijken. Maar die mentaliteit zat er destijds ook al in: men streefde naar de emancipatie van mensen die men tegelijk bestempelde als klootjesvolk.

»Er is ook een andere kant: in Frankrijk is net een grote sociologische studie verschenen over de soixante-huitards. Niet over de mediavedetten, maar over de gewone studenten van toen. Wel, veruit de meesten daarvan zijn zich blijven inzetten voor hun idealen, zijn gaan lesgeven, in de non-profit gaan werken, zijn actief gebleven in lokale en internationale sociale bewegingen. Het idee van een hypocriete generatie die cynisch voor het geld gekozen heeft en haar idealen heeft verloochend, klopt dus misschien voor enkelingen, maar zeker niet voor de overgrote meerderheid.»

HUMO De idealen zijn er nog, maar ze hebben wel de cultuurstrijd verloren.

Buelens «Je kunt ook stellen dat ze de cultuurstrijd méér hebben gewonnen dan de politieke strijd. Festivals als Woodstock werden toen als revolutionair ervaren, vandaag is er geen Vlaams dorp meer dat géén zomerfestival organiseert. Heel dat ‘leef je leven en geniet’-idee is volkomen mainstream geworden. Als volledige regeringen zich laten fotograferen op Tomorrowland, kun je dat niet meer als een marginale tegenbeweging beschouwen.

»Maar de politiek hebben de achtenzestigers niet veroverd. Integendeel, ze worden door de Bart De Wevers van deze wereld weggezet als naïeve liefhebbers van de grote multiculturele wereld die hun kinderen met de bakfiets naar witte scholen brengen. Daar heeft hij zelfs een punt. Maar vraag je De Wever of hij voorstander is van de Amerikaanse segregatiewetten, dan zal hij dat in alle toonaarden ontkennen. Zo bekeken hebben de idealen van de jaren 60 wél een norm gesteld.»

'Superdiversiteit is de toekomst, dat weet zelfs extreemrechts. Je hoort Filip Dewinter nooit meer pleiten voor deportatie van álle migranten'

HUMO Peace, love and understanding klinkt dan weer supernaïef in een wereld waar de geopolitiek bepaald wordt door tweets van Donald Trump.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: