Tussen Hemel & Hel: Cath Luyten, Dirk De Wachter en Willy Sommers

, door (nj)

Deel

'Soms moet ik Frank zelfs vragen om te stoppen, omdat het te veel wordt'

Cath Luyten ‘Midden in de midlifecrisis’

Wij hadden nog zo gehoopt om Cath Luyten eens flink te verrassen, maar helaas: geen hálve seconde bedenktijd had ze nodig op onze vraag wie haar man Frank Raes in 1996 koos als zijn Ultieme Wip.

Cath Luyten «Steffi Graf! Jaja, hij heeft me dat ooit gezegd. En van mij zou hij mogen, hoor. Net zoals ik het van hem zou mogen met mijn twee favoriete onenightstands, dat heeft-ie me gisteren nog verzekerd. Hij denkt waarschijnlijk dat die toch niet haalbaar zijn, maar als ik iets wil, dan gebeurt het doorgaans ook.

»Eén van jouw vragen is toch waar ik me zoal aan erger? Wel, ik erger me dus aan mensen die op voorhand al zeggen dat iets niet gaat lukken. Voor mij is niks onmogelijk in het leven, ik wil alles op z’n minst een kans geven. Als jij me nu uitdaagt en zegt dat ik er nooit ofte nimmer in zal slagen om de paus te interviewen, dan zit ik morgen op een vlucht naar Rome. Naïef misschien, maar ik hoop van harte dat ik die naïviteit nooit verlies. Al moet ik toegeven dat ik met de jaren wel wat minder onbesuisd ben geworden. Ik ben de 40 al voorbij, hè?»

HUMO Heb je moeite met ouder worden?

Luyten «Goh… Ik heb nooit zo in midlifecrises geloofd, maar ik vrees dat ik er nu wel midden in zit. Vroeger, als student, ging ik praktisch nooit op stap. Nu mag de zon niet schijnen of ik wil ze ergens in de stad zien ondergaan én weer opkomen. In principe hoor je dat als moeder juist minder te doen, maar gek genoeg draai ik er mijn hand niet voor om Bill bij iemand anders te slapen te leggen. Onbewust woedt er een gevoel in mij dat zegt: ‘Het leven duurt niet eeuwig, dus haal er toch maar alles uit wat erin zit.’ Bill zit gelukkig ook zo in elkaar. Ik wil nu zelfs – midlifecliché der midlifeclichés – mijn motorrijbewijs behalen, omdat ik op zondagmiddagen door de polders van mijn geboortestreek wil cruisen.»

HUMO Stel je je zo de hemel op aarde voor: op een motor cruisend door de polders?

Luyten «Zeker. Al kan ik ook erg genieten van op reis zijn en moeten improviseren omdat er iets onverwachts gebeurt. Mijn levensmotto luidt: ‘My heart swings back and forth between the need for routine and the urge to roam.’»

HUMO Shakespeare?

Luyten «Nee, Instagram (lacht). Het komt erop neer dat ik enorm naar avontuur verlang, maar toch de rust van de routine nodig heb. De gelukkigste periode van mijn leven, wat dat betreft, was toen ik vliegende reporter mocht spelen voor ‘Café Corsari’ op Eén. De ene dag stond ik bij Elio Di Rupo in de keuken, de volgende ging ik pinten pakken met soulzanger Charles Bradley, nog een volgende vloog ik het Kanaal over om Patricia Routledge (Hyacinth Bucket in ‘Schone schijn’, red.) te interviewen. ’t Was iedere dag iets anders, maar toch zat ik elk weekend rustig thuis.»

HUMO Wanneer in je leven was je het ongelukkigst?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: