Raven als de beesten: The Prodigy op de Lokerse Feesten

, door (fvd)

11
vrij
© MATTHIAS HOMBAUER

'Zodra ik op het podium sta, verander ik in een totaal ander mens'

Zevenentwintig jaar na hun debuutsingle ‘Charly’ bestormen Liam, Keith en Maxim (echte naam: ook Keith) nog steeds elk podium alsof het een zwaarbewapende burcht is die ingenomen moet worden. Straf, in acht genomen dat de groep al lang niets meer te bewijzen heeft, dat elk vast groepslid ondertussen bijna 50 is of de 50 voorbij, en dat zelfs het manischeclownkapsel van Keith al jaren een terugwijkende haarlijn heeft.

The Prodigy verkocht de voorbije decennia wereldwijd meer dan dertig miljoen platen en heeft twee Guinness-wereldrecords op zak: hun ‘The Fat of the Land’ is de snelst verkopende danceplaat aller tijden, in eigen land al goed voor 317.000 exemplaren in de eerste week. En ze zijn de enige elektronische groep die ooit tien singles tegelijk in de UK Top 100 had staan, op 20 april 1996.

De organisatoren van de Lokerse Feesten proberen per dag meestal één genre te programmeren, maar The Prodigy wordt in Lokeren voornamelijk voorafgegaan door Belgische hiphopbands, zoals STIKSTOF, Le 77, Blu Samu en ’t Hof van Commerce. Liam Howlett staat bekend als een perfectionist en een neuroot, zou hij de concurrentie al verkend hebben?

Liam Howlett (producer, songschrijver en oprichter) «Ik heb nog nooit van die bands gehoord. Maar ik beloof in Lokeren tijd uit te trekken om naar een paar Belgische bands te gaan luisteren. Eigenlijk wil ik vooral horen of ze ook iets te vertellen hebben.»

HUMO Stof je West-Vlaams al maar af. Wat is voor jou de ideale festivalaffiche?

Howlett «Mag het ook met groepen die niet meer bestaan? Ik hoef geen line-up van acht groepen, ik kies het liefst voor een double bill. De Beastie Boysrest in peace, MCA – en The Prodigy, that’s it. De kracht en energie van die twee, wat heb je meer nodig?»

HUMO Volg je de concurrentie nog? Wat vind je bijvoorbeeld de beste plaat van 2018?

Howlett «Fuck knows... Ik heb dit jaar nog niets gehoord dat ik écht goed vind. Een paar dingen die oké waren, maar zelfs daarvan is niets blijven hangen. Dat zegt genoeg. De meeste muziek is tegenwoordig zo platvloers, zo middle of the road, zo saai. Gemaakt door schapen, iedereen kopieert iedereen.»

HUMO Een jaar geleden stond Leftfield, generatiegenoten van The Prodigy, op de Lokerse Feesten. Ze speelden toen het integrale ‘Leftism’, alle tracks in precies dezelfde volgorde als op hun plaat uit 1995. Zou jij ooit hetzelfde doen, en welke van jullie platen is daarvoor het meest geschikt?

Howlett (blaast) «Nee. Ik zou zoiets alleen doen als ik echt in geldnood zat. The Prodigy kijkt alleen vooruit. In de studio sleutel ik soms aan oude tracks, maar een volledige oude plaat live brengen? Ik zou me steendood vervelen.»

HUMO Volgens setlist.fm wordt geen song van The Prodigy zo vaak live gespeeld als ‘Breathe’: 806 keer in totaal. Ruim honderd keer vaker dan nummer twee, ‘Firestarter’.

Howlett «‘Breathe’ is níét onze favoriete song. ‘Take Me to the Hospital’: dát is voor mij het hoogtepunt van elk Prodigy-optreden. We love that song.»

HUMO In 2015 verloor ik op een concert van The Prodigy mijn portefeuille in de moshpit tijdens ‘Voodoo People’. Heb je zélf ooit iets verloren tijdens een concert van The Prodigy, terwijl je aan het spelen was?

Howlett «Behalve mijn hoofd? Ik zou het niet weten. Zodra ik op het podium sta, verander ik in een totaal ander mens. Ik heb dan geen controle meer over wat ik doe. Ik zou het niet eens beseffen als ik iets verloor, en het zou me op dat moment ook echt geen bal kunnen schelen.»

HUMO Heb je nog concrete herinneringen aan jullie vorige concerten in België, of smelten al die optredens na verloop van tijd samen tot één wazige vlek in je geheugen?

Howlett «Ik herinner me alles.»

HUMO Welk optreden in België steekt erboven uit?

Howlett «Elk optreden.»

HUMO Oké. Wat is het vreemdste compliment dat je ooit hebt gekregen over één van je platen of optredens?

Howlett «Ik werd eens gebeld door David Copperfield, de wereldberoemde illusionist. Hij zei me dat hij ‘Smack My Bitch Up’ goed vond. (Grijnst) Dat verbaasde me niks (Copperfield is enkele keren aangeklaagd voor vermeend seksueel geweld, red.). Hij wilde onze song gebruiken voor één van zijn shows, maar ik heb nee gezegd.»

HUMO Een jonge band heeft voortdurend firsts, nieuwe ervaringen. Het eerste concert, de eerste plaat, de eerste manager die niet te vertrouwen is... Maar wat is de meest recente first van The Prodigy?

Howlett «Die malafide manager hebben we in elk geval gehad, maar dat is al lang geleden. We speelden onlangs voor het eerst in India. Fijn. We gaan graag naar plaatsen waar we nooit eerder waren, to spread the noise. We zullen ook altijd nieuwe hoeken van de wereld blijven opzoeken, gewoon omdat we altijd zullen blijven optreden. We stoppen pas als we erbij neervallen, of als we écht merken dat de mensen niet meer in ons geïnteresseerd zijn.»

HUMO ‘Music for the Jilted Generation’ is bijna een kwarteeuw oud, maar de plaat klinkt nog steeds alsof ze drie jaar geleden gemaakt werd. Wat maakt die plaat zo tijdloos, denk je zelf?

Howlett «Fuck knows. Ik wil het niet eens weten. Ik analyseer mijn eigen muziek nooit, dat laat ik aan mensen zoals jij over.»

HUMO Binnenkort komt ‘No Tourists’ uit, jullie zevende. Die was eerst aangekondigd voor januari van dit jaar. Waarom is de release uitgesteld?

Howlett (verwonderd) «Er is helemaal niets uitgesteld. Misschien was ik destijds aan het liegen toen ik het over januari had, misschien ook niet. Who cares? De release staat nu gepland voor november.»

HUMO In 2015 zei je dat The Prodigy nooit meer een volledige plaat zou uitbrengen, alleen nog ep’s en singles.

Howlett «Ik wilde geen plaat meer maken omdat dat zoveel tijd in beslag neemt. Maar deze keer ging het toevallig veel sneller dan anders. Voor ik het wist, had ik zes afgewerkte tracks. Het hele proces voelde goed aan, we hadden een goed concept én dus een goede reden om nog een plaat te maken. So, yeah... Maar we zouden nooit zómaar een plaat uitbrengen. We gotta keep it real.

»Ik wil het allemaal zo simpel mogelijk doen en de touwtjes zelf in handen houden. Ik heb ‘No Tourists’ weer helemaal zelf geproducet en gemixt. Zoals ik trouwens ál onze grootste songs zelf heb gemixt. ‘Firestarter’, ‘Breathe’, ‘Smack My Bitch Up’: daar is niemand anders met z’n poten aan geweest. Ik móét het zelf doen. Een paar weken in een grote studio kamperen en moeten toekijken hoe iemand anders veel te lang aan mijn songs zit te prutsen: ik zou het niet kunnen verdragen. Boring!

»Vóór ik een track maak, breng ik mezelf altijd in een gemoedstoestand die nog het meest lijkt op die van een waanzinnige. I bring myself to the edge of madness. Dat is voor mij de enige manier om frisse muziek te maken. Niets is dodelijker voor creativiteit dan altijd hetzelfde, veilige werkproces herhalen.

»‘No Tourists’ klinkt als een evil rave. Het is The Prodigy op zijn allerbest.»

HUMO Op welke manier verschilt jullie publiek anno 2018 van diegenen die in pakweg 1998 naar The Prodigy kwamen kijken?

Howlett «Het valt op dat de mensen zich nu véél meer laten gaan dan vroeger. Dat ligt aan hoe de wereld is geëvolueerd. Het is er niet beter op geworden, en mensen hebben er tegenwoordig nog meer nood aan om af en toe aan de werkelijkheid te ontsnappen, om stoom af te laten. Prima voor ons: The Prodigy is gemáákt om stoom bij af te laten.»

The Prodigy speelt op 9 augustus op de Lokerse Feesten. Info & tickets: lokersefeesten.be

Humo 4066/32 van 7 augustus 2018

Dit artikel verscheen in:

HUMO van dinsdag 7 augustus 2018

Lees alle reportages

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: