Na 'The Voice Senior': Humo heeft meer televisieformats voor krasse knarren

, door (tr)

1
senioren 1200

‘De stoel’

Het dagelijkse spelletje – kijkers moeten zich met een bepaald voorwerp naar de locatie reppen waar de stoel staat opgesteld – is door de jaren uitgegroeid tot een succes op zomerse tv-avonden. Het zou een regelrechte schande zijn mocht de derde leeftijd benadeeld worden in dit puike staaltje volksvertier. Het concept aanpassen is gelukkig vrij makkelijk: je schrapt alle locaties waarvoor trappen of steile hellingen moeten worden beklommen. Maar er zijn nog verbeteringen mogelijk. Zo kan de stoel, nu nog een doorhangende strandstoel waaruit het moeilijk opstaan is voor al wie de 30 voorbij is, best vervangen worden door een comfortabele lederen fauteuil waarin ook iets oudere knoken zich zonder veel zorgen kunnen neervlijen. Het zou helemaal fijn zijn mocht die stoel ook voorzien zijn van wieltjes en een elektrische motor, zodat de gelukkige winnaar na zijn zege niet eens hoeft op te staan en glunderend naar huis kan zoeven.

Misschien is het ook geen slecht idee om de huidige spelformule, waarbij een bepaald voorwerp tevoorschijn moet worden getoverd, te schrappen. De zendtijd is nu eenmaal beperkt, en als een nestor voor het vertrek de juiste bril weet te vinden, is dat al een groot succes. Een identiteitskaart waarmee een opgedaagde deelnemer zijn leeftijd kan aantonen – zodat vermomde jonge snaken niet kunnen valsspelen – zal dus volstaan. En wat de te winnen reis betreft: als het warm is, is het al lang goed.

‘Dagelijkse kost’

Aandachtige kijkers hadden het al door: de makers van ‘Dagelijkse kost’ proberen nú al het seniorenconcept op steunkousenvoeten in hun programma te smokkelen. Of dacht u dat het toeval was dat Jeroen Meus zijn kookplaten deze zomer in Benidorm heeft opgesteld?

Om de toenadering tot de oudere kijker écht in te zetten zal het uitzenduur een uur vervroegd worden, van zes naar vijf uur: het moment waarop een groot deel van de televisieminnende senioren zijn avondmaal geserveerd krijgt. Jeroen zelf zal zijn presentatiestijl volledig richten op de culinair onderlegde nestor door iets luider en trager te spreken en door elk gerecht na voltooiing in de blender te mikken en het te mixen tot een zalfje dat zich met een minimum aan kauwen laat verorberen.

Nostalgie troef wanneer Jeroen tot slot aan het kokkerellen slaat met vergeten ingrediënten – eindelijk nog eens cichorei op het menu! – en onterecht in onmin geraakte gerechten uit zijn hoed tovert. Konijn met pruimen, het kan weer!

‘Vlaanderen vakantieland’

De onverlaat aan de Reyerslaan die het heeft aangedurfd om het televisionele gouden kalf van de derde leeftijd te slachten, had vast geen levende grootouders meer, anders had de schelm in kwestie geheid een oorveeg en 10 euro minder in ontvangst mogen nemen op het eerstvolgende familiefeest. Sinds de exit van Vlaanderens enige resterende toeristische magazine voor de chauvinistische dagtripper zijn hele drommen senioren dakloos in de ether. Ze zien zich daardoor genoodzaakt om asiel te zoeken bij verwarrende programma’s als ‘Professor T’ (‘Zijn ze daar nu weer aan het zingen? Wat is dat toch altijd?!’) of ‘Switch’ (‘Maar nu staan die kandidaten wéér ergens anders! Hoe kan een mens zoiets nu deftig volgen?!’).

Bij dezen dus een warme oproep aan de heren programmabazen bij de VRT om het zondagse vertier van menige tv-veteraan in ere te herstellen door ‘Vlaanderen vakantieland’ weer op de buis te gooien. Veel veranderen hoeft niet: de presentatie wordt als vanouds weer verzorgd door ‘ons SaartjeVandendriessche, en voor de echte kenners kan eens per maand Gerty Christoffels van stal worden gehaald voor een nostalgische ‘Boeketje Vlaanderen’-uitzending. Eén aandachtspuntje evenwel: door de uitvinding van de elektrische fiets is het bereik van avontuurlijke bejaarden intussen gevoelig toegenomen. Misschien is het daarom beter de titel van het programma te veranderen naar ‘Vlaanderen, Zeeuws-Vlaanderen en Noord-Frankrijk vakantieland’.

‘F.C. De Kampioenen’

Geen aanpassingen nodig.

‘So You Think You Can Dance’

Akkoord, de titel klinkt misschien wat te buitenlands voor sommigen van de oudste kijkers, maar dat neemt niet weg dat er ook in die hippe danswedstrijd heel wat mogelijkheden voor de derde leeftijd verscholen zitten. Want breakdance en urban freestyle krijgen we genoeg te zien, maar waar is in hemelsnaam de foxtrot gebleven? Heeft de twist dan écht geen plaats meer op Vlaanderens dansvloeren? Kent de jeugd van tegenwoordig de hucklebuck nog wel? En is er tussen al die moderne dansstijlen ook maar één choreografie die zo opzwepend is als de charleston? In ‘Dus gij denkt waarlijk te kunnen dansen?’ komen ze allemaal aan bod. Luc Appermont presenteert. Want: wie anders?

‘Het zomert met’

Alweer een talkshow, maar dat dondert niet: als er iets is waar een gezonde senior nooit genoeg van krijgt, is het wel leuteren met leeftijdsgenoten. Een dankbaar vehikel daarvoor dient zich tegenwoordig aan in de vorm van ‘Het zomert met’, met Bruno Wyndaele. De kansen om die talkshow nog gerichter af te stemmen op de derde leeftijd, blinken als een vals gebit in een glas water. Zo kan de zomerse buitenlocatie waar Bruno zijn gasten uithoort over hun besognes bijvoorbeeld ingeruild worden voor een wat meer beschut decor in de koelte, want och here, kinneke, ga toch uit de warmte. Daarnaast kan er na elke 10 minuten palaveren een kort moment van stilte worden ingelast, waarin de gasten met de strohoed over de ogen een uiltje kunnen knappen. Een zalige kans tot verpozen, enkel onderbroken door een zich van populaire tussenwerpsels bedienende Bruno Wyndaele. Enkele voorbeelden: ‘Ja, ja...’, ‘Amai, ’t zijn toeren’, en de klassieker ‘En maar niet willen regenen, hè’. De ommezwaai zou helemaal af zijn mocht elke aflevering worden afgesloten met het besluit ‘dat er toch geen zomers meer zijn zoals vroeger’.

Humo 4068/34 van 21 augustus 2018

Dit artikel verscheen in:

HUMO van dinsdag 21 augustus 2018

Lees alle reportages

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: