'Rijker dan je denkt': 'Eén goede raad: als u op zolder iets ontdekt waarvan u denkt dat het geld waard is, blijf er dan vooral af'

© Geert Van de Velde

, door (ss)

Deel

'Eén goede raad: als u op zolder iets ontdekt waarvan u denkt dat het geld waard is, blijf er dan vooral af'

Ooit begon de VRT – toen nog BRT – met een antiekprogramma waarbij experts, naar het voorbeeld van de ‘Antiques Roadshow’ op BBC, objecten van kijkers taxeerden. Dat werd afgevoerd wegens gebrek aan succes. Dertig jaar later behoren zowel ‘Rijker dan je denkt’ als ‘Stukken van mensen’ tot de meest bekeken programma’s van respectievelijk VTM en VIER. In crisistijd hoopt de Vlaming kennelijk dat een lang verwaarloosd erfstuk op zolder, in het rommelhok of in de kelder een onvermoed appeltje voor de dorst blijkt.

Dat is niet onmogelijk. In Engeland vond de ‘Antiques Roadshow’ een werk van Antoon van Dyck dat op bijna 500.000 euro werd geschat. Tijdens het vorige seizoen van ‘Rijker dan je denkt’ bleek een onooglijk, uit een kartonnen doos in de garage opgedolven vaasje van de hand van edelsmid Pavel Ovchinnikov, ooit hofleverancier van de tsaar. Zijn werk haalt bij Sotheby’s tot 735.000 dollar, expert Frederic Rozier schatte het vaasje op ‘slechts’ 20.000 euro. Ook gevonden: een 17de-eeuwse cello ter waarde van 70.000 euro. Dat lijkt me genoeg om u óók de kartonnen dozen op zolder te doen plunderen voor een uitstapje naar de taxatiedagen van ‘Rijker dan je denkt’, waar één van de 29 kunstkenners een blik kan werpen op de buit.

Vandaag zullen experts Rudi Heselmans, Bruno Speybrouck en Peter Bernaerts me wegwijs maken in de wereld van de zolderschatten. Voor de ingang van de Bijloke in Gent vormt zich ’s ochtends vroeg alvast een lange rij hoopvolle Vlamingen. De zenuwen staan strak gespannen. Een man rolt moeizaam een zwaar standbeeld over de kasseien van de esplanade, in de hoop zonder beschadiging zijn bestemming te bereiken. Een koppel draagt een enorme, loodzware houten kist mee en een zakje van Zeeman. De inhoud van dat plastic zakje zal later waardevoller blijken dan de kist.

Rudi Heselmans «Mensen zijn heel zenuwachtig bij het uitpakken en weer inpakken. Terecht, want vaak is hun schat slécht ingepakt. Op de taxatiedagen van vorige week rolde een gladde Chinese vaas uit een slordig aangespannen deken. Die vaas was de helft van een paar. Dat paar had je voor 2.000 euro kunnen verkopen, de vaas die overbleef was nog slechts 300 euro waard. Zelf heb ik al objecten van 400.000 euro in mijn handen gehad, maar op 45 jaar tijd heb ik nog nooit iets laten vallen.»

Sommige mensen hebben slechts één object meegebracht. Een pendule. Een 19de-eeuws Jezusbeeld. Een opgezette blaasvis. Een stel draken ‘van Japanachtige aard.’ Een terracottabeeld. Een ridderhelm. Een inktpot in empirestijl. Een snuifdoos. Een Duits jachtgeweer met bajonet uit 1907. Een Romeinse munt. Een Etruskische amfoor. Een Indonesische draagzak. Een vogelkooitje uit ragfijn filigraan. Een hengst in gekleurd glas ‘uit Venetië of Rusland of zo’. Een drumstel – ‘gekocht voor 16 euro, maar onze zoon heeft nu een ander dus dit mag weg.’ Anderen gokken op de wet van de aantallen: als je maar genoeg objecten meebrengt (zestien stuks, in één geval!), dan moet één ervan toch iets waard zijn. Een mevrouw wil af van haar collectie aan het koningshuis gerelateerde prullaria. Een andere sleurt het accordeon van haar grootvader mee, en schilderijtjes uit de jaren 1940, én een viool ‘van 105 jaar oud’. Dat laatste garandeert helaas niets: in tegenstelling tot wat de leek denkt, zijn niet alle versleten violen een Stradivarius. Al ontdekte ‘Rijker dan je denkt’ vorig jaar toch een aftandse viool die, samen met de strijkstok, 16.500 euro waard was.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: