Dossier Pesten (en de gevolgen later): 'De impact van pesten is vergelijkbaar met oorlogstrauma's en incest'

, door (jdn)

445

'De eerste mannen in mijn leven hadden geen respect voor mij. Maar ik had dat niet door omdat ik het gewend was om zo te worden behandeld'

Rutger Verhoeff was 14 jaar toen hij met een zware rugzak op de reling van een hoge brug ging staan. Hij werd al twee jaar gepest op school en wilde uit het leven stappen. Hij deed het uiteindelijk niet, maar het pesten zou hem tot ver in zijn volwassen leven blijven achtervolgen. Zijn eigen ervaringen en die van een rist bekende en onbekende mensen bundelde Verhoeff in ‘Laat je niet verpesten’, een handleiding om sterker te worden na een pestverleden.

HUMO ‘Een bril, een beugel en goede cijfers. Daarom was ik een doelwit,’ schrijf je. Hoe werd jij gepest?

Rutger VERHOEFF «In het begin bleef het bij opmerkingen, ze noemden me een nerd. Daarna kwamen de échte pesterijen: ze namen mijn stoel steeds weg, schoten papierproppen naar mijn hoofd en maakten mijn fiets stuk. Uiteindelijk werd ik ook fysiek aangepakt, met als dieptepunt een steniging op de speelplaats. Maar het negeren vond ik het ergst, dat deed meer pijn dan de fysieke aanvallen.»

HUMO En dat dreef je tot op een brug boven een rivier, om daar de verdrinkingsdood tegemoet te springen?

VERHOEFF «Ik zag geen andere oplossing meer. ‘Mijn pesters hebben gelijk, ik ben een stuk onbenul. Waarom loop ik hier nog rond?’ dacht ik. Op die brug droeg ik een rugzak vol met studieboeken, een symbolische verwijzing naar de oorzaak van het pesten: dat ik een nerd was.»

HUMO Waarom heb je uiteindelijk de stap niet gezet?

VERHOEFF «Ik durfde niet. De angst voor de dood overheerste die om mijn pesters weer onder ogen te komen. Een opluchting was dat niet, ik voelde me een nog grotere mislukkeling. Een paar uur nadien ben ik ingestort en heb ik alles aan mijn ouders verteld. Zij lieten me naar een andere school gaan, waar de anderen ook hogere cijfers haalden, en waar ik dus niet meer het buitenbeentje was. Dat was mijn redding, het pesten hield op.»

HUMO Maar daarmee was het leed niet geleden. Je pestverleden bleef je achtervolgen.

VERHOEFF «Ik hield er faalangst, onzekerheid en wantrouwen tegen andere mensen aan over. Pesters laten je geloven dat je niks waard bent, waardoor je een laag zelfbeeld krijgt. Als je bij een spreekbeurt door de hele klas uitgelachen wordt, ga je later niet makkelijk een groep toespreken. Een congres in Milaan, dat de meeste van mijn collega’s als een snoepreisje zagen, was voor mij een nachtmerrie omdat ik er een presentatie moest geven.

»Je neemt dat lage zelfbeeld ook mee in relaties. Slachtoffers van pesters starten met een achterstand in de liefde. Je denkt: ‘Ik heb toch niks te bieden, waarom zou dat meisje op mij vallen?’»

HUMO Uit een soort wrok trachtte jij nadien de ene vrouw na de andere in je bed te krijgen.

VERHOEFF «Ik genoot van de macht bij die veroveringen, van het gevoel om zélf de controle te hebben. Het had ook met zelfbevestiging te maken. Elke vrouw in mijn bed gaf mijn ego een boost. Maar dat volstond niet om de gigantische krater in mijn zelfvertrouwen te vullen, dus ging ik steeds op zoek naar een nieuwe flirt. Dat werkte verslavend.

»Na de bindingsangst kwam dan de verlatingsangst. Mijn eerste serieuze relatie ging om zeep omdat ik ervan overtuigd was dat mijn vriendin me ontrouw zou zijn. Omdat ik haar zo wantrouwde, ging ze uiteindelijk bij me weg.»

HUMO Naast psychische problemen hield je ook een eetstoornis over aan de pesterijen.

VERHOEFF «Een Brits onderzoek toonde aan dat 75 procent van de mensen met een eetstoornis vroeger gepest werd. Pestslachtoffers willen iemand anders zijn, omdat ze denken dat ze dan met rust gelaten zullen worden. Een ander uiterlijk helpt daarbij, dus ging ik minder eten.

»Het heeft jaren geduurd vooraleer ik al mijn problemen met elkaar in verband kon brengen. Daarom heb ik mijn boek geschreven. Op mijn 15de had ik graag een boek gehad dat mijn zelfverwonding in verband bracht met pesten. Het had me veel ellende kunnen besparen.»

HUMO Bestaat er een duidelijk profiel van de pester?

VERHOEFF «Vaak is het een afleidingsmanoeuvre voor eigen problemen. Eén van mijn pesters groeide op in een omgeving met veel huiselijk geweld. Mijn grootste pester ben ik gaan opzoeken, hij beweerde dat hij zelf gepest was geweest.»

HUMO Bestaat er een typisch profiel van slachtoffers?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: