25 jaar internet in België (en hoe Humo 30.000 Belgen online hielp): 'Als we u moeten geloven, gaan de leerlingen hun huiswerk nog opsturen met de computer, zeker? Haha!'

© Getty

, door (jh)

7

'Zes weken lang worden telkens vijfduizend Humo-lezers op het Internet toegelaten. Die spreiding is nodig om de infrastructuur niet té veel te belasten'

Lees ook het Humo-stuk 'Internet: The Computer Connection' uit 1993 en het stuk 'Met Humo op het internet' over de aankondiging van The Wild Site uit 1996

Het artikel had de titel ‘Internet: The Computer Connection’ en de inleiding was er pal op: ‘Als kind kon je je oor tegen een telefoonpaal leggen en hoorde je de draden zingen van de duizenden die met elkaar praatten. Dit verhaal gaat over de nieuwe wereld die de oude wereld te wachten staat op een ogenblik dat computers de draden in elkaar slaan en een web rond de aardbol weven, een web waarbinnen miljoenen gebruikers met elkaar kunnen communiceren via het scherm van hun pc.’

Profetische woorden, en in die stijl ging het verder: ‘Bedrijven zullen grondig van uitzicht veranderen, scholen zullen hun fabrieksmuren mogen afbreken en relaties tussen individuen zullen nieuwe wendingen nemen. En dat allemaal omdat de computer bij ons bestaan zal gaan horen zoals de zakdoek bij onze broekzak.’ Dat is al niet meer profetisch, maar lichtjes helderziend.

Ik heb m’n knipselmappen van toen erbij genomen. Beduimeld oud papier, maar in die teksten klinkt vooruitgangsoptimisme. Het Internet (toen nog met hoofdletter) werd vaak op hetzelfde revolutionaire niveau geplaatst als de ontdekking van de boekdrukkunst.

Dat Humo die digitale trein van de 20ste eeuw niet heeft gemist, is te danken aan Michel Bauwens, toen ‘cybrarian’ (cyber-librarian) op de studiedienst van BP Nutrition. Ik kende hem al langer als bevlogen bibliothecaris van de American Library in Brussel. De Belg Bauwens is een verlichte geest. In 2012 rekende het Post Growth Institute hem bij de ‘honderd meest inspirerende persoonlijkheden ter wereld’. Bauwens staat in het gezelschap van Gandhi, Thoreau, Martin Luther King en de dalai lama.

In zijn bureau liet hij me zien hoe e-mail werkte én we stapten binnen in een internetforum in Californië. Een ervaring die dicht in de buurt kwam van de maanlanding van 1969, want met een paar klikken van dat toetsenbord arriveerde ik aan de Amerikaanse westkust en zag ik in een ‘venster’ hoe wildvreemden met mekaar ‘praatten’!

Terwijl ik in 1993 aan m’n Humo-stuk werkte, kwam het Amerikaanse Newsweek met een coverstory van acht bladzijden over ‘het Internet’. Volgens Newsweek zouden al twaalf miljoen Amerikanen en acht miljoen niet-Amerikanen ‘online’ zijn, ‘mensen die over de culturen en continenten heen verbonden zijn via hun telefoonlijn en hun computer’. Newsweek noemde het ‘één van de goedkoopste en mogelijk veiligste verslavingen van het eind van de 20ste eeuw’.

In m’n herinnering had Time toen ook een coverstuk, maar dat vind ik niet meer. Dat is nu het internet, dat ik in een oogwenk in die Time-archieven kan, en dat ik de korte inhoud van alle magazines van 1993 en vele andere jaren kan raadplegen. Als dat in 1993 had gekund, had er iets als de teletijdmachine van Professor Barabas op mijn bureau gestaan. Pure toverij.

Time had in 1993 al stukken over de cyberpunks en over de fenomenale groei van sekspagina’s op de information highway, maar een groot internet-coverstuk hebben ze pas in juli 1994 (‘The Strange New World of the Internet’). Wat de journalisten toen fascineerde, was het voorbeeld van Afrikaanse dokters die de laatste researchdata over aids kunnen opvragen bij universiteiten, ‘eerder dan in lokale bibliotheken door achterhaalde lectuur te gaan bladeren’. Ook verbaast Newsweek zich over de ‘honderden online forums waar over álles gediscussieerd kan worden, gaande van bier tot afstompend werk’. The Whole Earth Review, een blad van de counterculture, vond zelfs een forum waar je je ervaringen kon delen over ‘kakken in het bos’.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: