Hilde Van Mieghem over één jaar #MeToo: 'Als Bart De Pauw en Jan Fabre hadden toegegeven dat ze een probleem hebben, was de kous af geweest'

© Johan Jacobs

, door (sdj)

4

'Ik krijg nu vaak het etiket van mannenhaatster, maar mannen zijn het leukste wat er op de wereld bestaat'

Toen Hilde Van Mieghem vorig jaar openlijk haar steun betuigde aan de vrouwen die Bart De Pauw op het matje riepen, vonden enkele grote denkers van de mannelijke kunne dat ze geen recht van spreken had: ze had zelf dankbaar gebruikgemaakt van haar lichaam en moest haar mond houden over seksueel misbruik. Ze verwezen daarbij naar ‘Blonde Dolly’, een film waarin ze een prostituee speelde. Sommigen hebben ondertussen officieel hun excuses moeten aanbieden aan Van Mieghem, die binnenkort de hoofdrol van maffiabazin speelt in de nieuwe Nederlands-Vlaamse serie ‘Keizersvrouwen’. Maar ook vandaag moet ze het weer ontgelden.

HUMO Na de publicatie van de open brief over Jan Fabre hield je je afzijdig. Maar dat was ook niet goed, vonden de moddergooiers. Dat je je mond hield, bewees dat je het vorig jaar puur op Bart De Pauw had gemunt, klonk het.

Hilde Van Mieghem «Ja. En ik zou niks zeggen omdat ik met Jan Fabre heb gewerkt. Ik héb ook met hem gewerkt, in de productie ‘I Am a Mistake’. Maar ik heb toen geen seksueel grensoverschrijdend gedrag gezien. Wel een regisseur die vloekte en tierde als hij zijn zin niet kreeg, maar dat heb ik héél veel regisseurs zien doen, zowel mannen als vrouwen.

»Ik voelde me gewoon niet geroepen om me erover uit te spreken. Ik ben helemaal niet zo’n feministe. Feministische bijeenkomsten waren vroeger verboden voor mannen. Daar begreep ik niks van: ‘Hoe kan ik nu emanciperen als de man niet mee emancipeert?’ Maar goed, ik ben nu tot een feministe pur sang gebombardeerd omdat ik mijn nek heb uitgestoken voor de vrouwen in de zaak-Bart De Pauw, en ik ben ongewild op het schild gehesen als boegbeeld van #MeToo. Velen vonden me zo moedig, maar dat was een impulsieve actie. Het was de rebel in mij die opstond uit verontwaardiging over het onrecht dat die vrouwen was aangedaan, en de vermoorde onschuld die Bart De Pauw tentoonspreidde. Ik sprak vóór ik had nagedacht. Dat had niets met moed te maken. Moed associeer ik met een rustig overdachte actie. Zoals ik nu doe, door ondanks mijn angst voor de bagger te besluiten me niet te laten kisten en toch dit interview te geven. (Er komt een sms binnen) Kijk nu eens.»

Het bericht is van een vrouw die mee Engagement heeft opgericht, de actiegroep die seksueel wangedrag in de danswereld wil aankaarten en die er ook voor heeft gezorgd dat de open brief over Jan Fabre tot stand kwam. Ze schrijft dat wat Hilde heeft gedaan, een enorme inspiratiebron is geweest en ze bedankt haar.

Van Mieghem «Daar ben ik nu wel trots op. Dat vind ik zo goed aan #MeToo, dat respectloos gedrag tegenover vrouwen niet meer wordt weggelachen. Dat het eindelijk bespreekbaar is en dat er wordt gezegd: ‘Hier moeten we toch even naar luisteren.’ Je weet toch dat #MeToo al bestaat sinds 2006? Het is in het leven geroepen door een zwarte vrouw uit de Bronx, Tarana Burke, maar zij kreeg geen gehoor. Pas sinds de affaire-Weinstein, sinds blanke, gegoede, succesvolle vrouwen zich laten horen, wordt er geluisterd. Typisch.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: