Angèle: De tien songs die haar leven veranderden

, door (nj)

48
angele 1200
© Charlotte Abramov

'Ik bewonder artiesten die met veel poëzie over trashy onderwerpen schrijven'

Luister hieronder naar de playlist tijdens het lezen:

1. Michael Jackson ★ Don’t Stop ’til You Get Enough (’79)

Angèle «Toen Michael Jackson in 2009 stierf, hoorde je ineens weer overal zijn muziek, en werd er veel over hem gepraat. Iedereen vond hem geweldig, maar ik vond er niet zo veel aan. Waarom precies weet ik niet. Pas een jaar of drie geleden ben ik hem beginnen te appreciëren, nadat ik een documentaire had gezien over ‘Off the Wall’, de plaat waar dit nummer op staat. Toen pas heb ik begrepen hoe knap al die songs zijn.»

HUMO Waarom ‘Don’t Stop ’til You Get Enough’?

Angèle «Ik hou van het ritme van dat nummer, en van het ritme van zijn zang. De melodie van het couplet is nogal onalledaags. Hypermoeilijk om te zingen ook: het eerste woord dat Michael zingt, ‘lovely’, is meteen al wat ze een dissonant interval noemen, een tritonus als ik het juist heb.»

HUMO Nu merk ik dat je aan de Jazzstudio hebt gestudeerd.

Angèle (lacht) «Ik vind het ook gewoon een onweerstaanbaar nummer, hoor. Amerikanen zijn daar goed in, songs maken waarbij je niet anders kunt dan meezingen, of waarop je spontaan begint te dansen. Mijn vriend Léo is danser, en ’s ochtends dansen we vaak samen op dit nummer.»

2. Barbara ★ Mes hommes (’68)

Angèle «J’adore Barbara. Mijn moeder is ook dol op haar, via haar leerde ik de muziek van Barbara kennen. Dit nummer is een Franse klassieker, die ze geschreven heeft voor én over haar muzikanten. ‘Ils se soumettent à ma loi,’ zingt ze, ‘Ze onderwerpen zich aan mijn wet.’ Klasse, want in die tijd was het niet zo evident om dat als vrouw te zingen.»

HUMO Dit is de eerste van vijf Franse titels in je lijst. Fijn, maar waar zijn de Belgen?

Angèle «O, maar dat is toeval: ik had net zo goed iets van Stromae kunnen kiezen. ‘Humain à l’eau’ bijvoorbeeld, dat gaat over de klimaatverandering en het gekke feit dat die nog altijd ontkend wordt. Da’s het geniale aan Stromae: hij kan nummers schrijven over gewichtige thema’s zonder dat het raar of geforceerd klinkt. Meer zelfs: hij laat je erop dansen.

»Afgelopen zomer zat ik met vrienden in de auto, en we zetten op vol volume ‘Humain à l’eau’ op: groot feest natuurlijk, met de ramen open zaten we mee te brullen. Toen het afgelopen was, zei een vriend: ‘Klimaatverandering of niet, we hebben altijd nog Stromae.’ (lacht)»

3. Daft Punk ★ Veridis quo (’01)

Angèle «Ik heb goeie én slechte momenten beleefd op dit nummer, zowel liefdesbreuken als vlinders in de buik. Het gekke is dat die melodie bij beide uitersten perfect lijkt te passen. Het is natuurlijk een instrumentaal nummer, dus je kunt er eender welk verhaal bij verzinnen.»

 

 

4. Ella Fitzgerald & Louis Armstrong ★ Autumn in New York (’56)

Angèle «Ik heb Ella Fitzgerald altijd als familie beschouwd, omdat ik haar stem al mijn hele leven hoor. En iedere keer weer word ik geraakt door hoe zacht en warm ze zingt – ik wou dat ik haar stem had. ‘Autumn in New York’ is één van de standards die ik zong in mijn tijd aan de Jazzstudio in Antwerpen, in duet met een prof die contrabassist en zanger was. Ik hou van dat nummer, net zoals ik van New York hou.»

HUMO Je hebt er nog een tijdje gewoond.

Angèle «Niet écht gewoond: op mijn 18de heb ik er een paar maanden gelogeerd bij vrienden van mijn ouders, die er een restaurant uitbaten. In de herfst, jawel (lacht). Een gewéldige stad: alles is er reusachtig, en het is er broeierig en vermoeiend, maar overal vóél je de energie.»

HUMO Nu woon je in Parijs, heb ik begrepen.

Angèle «Deels in Parijs, deels in Brussel.»

HUMO In ‘Flemme’ zing je: ‘Paris s’allume / Ce qui m’manque, c’est Bruxelles’.

Angèle (knikt) «Ik woon al anderhalf jaar deeltijds in Parijs, en ik ben er nog altijd niet in geslaagd om mijn hele quartier door te wandelen. Zo gigantisch groot is het daar. En het gebéúrt ook allemaal in Parijs, hè? Iedere avond is er wel ergens een prestigieus defilé of een chique soiree, waar alles op mode en op uiterlijkheden is gericht. Ik besef steeds meer dat ik daar niet voor gemaakt ben, dat ik in mijn hart altijd wel een Brusselse zal blijven. Brussel is wat kleiner, meer low key, menselijker.»

'Ik hou van de herfst, en van de melancholie die dat seizoen bij me oproept'

5. Françoise Hardy ★ Mon amie la rose (’65)

Angèle «Van alle prachtige chansons van Françoise Hardy vind ik dit het mooiste. Dat heeft met die Arabisch aandoende halve tonen te maken, en met die tekst over de vergankelijkheid van vrouwelijke schoonheid. Ze gebruikt de metafoor van een roos, die geleidelijk aan verandert: eerst is ze mooi en gegeerd, maar op het einde verwelkt en vertrapt. Misschien zegt het wel iets over dat tijdperk, dat vrouwen in de sixties enkel gewaardeerd werden in hun mooie jaren. Al denk ik dat vrouwen er nu nog altijd naar streven om eeuwig jong en aantrekkelijk te blijven.

»Ik denk daar vaak over na, omdat ik het zo oneerlijk vind dat vrouwen zo dikwijls op hun uiterlijk beoordeeld worden. Je kiest niet voor je uiterlijk, hè? En het is ook zo willekeurig: de schoonheidsidealen ten tijde van ‘Mon amie la rose’ waren vast lang niet dezelfde als die van tegenwoordig.»

6. Eels ★ That Look You Give That Guy (’09)

Angèle «Dit nummer gaat over een man die gek is op een vrouw. Ze is al bezet en gelukkig met haar vriend, maar hij blijft wachten tot ze misschien van gedachten verandert. Ik hou wel van zulke simpele, een beetje wrange liefdesliedjes, maar op ‘That Look You Give That Guy’ ben ik bij uitstek verzot. Het is al sinds heel lang mijn lievelingsnummer.»

7. Mercedes Sosa ★ Alfonsina y el mar (’69)

Angèle «Een jaar of vijf, zes geleden heb ik met mijn vader een reis naar El Salvador gemaakt. Dat was op uitnodiging van een vriend van mijn vader, die daar cultureel ontwikkelingswerk doet. El Salvador is een buitengewoon corrupt en arm land. Die vriend, Thomas, was onder meer verantwoordelijk voor een jeugdhuis aan de rand van de favela’s, en op een avond hebben we daar opgetreden, samen met een lokale trompettist. Pas toen besefte ik echt goed hoe gepriviligieerd ik ben – voor het eerst in mijn leven eigenlijk.

»Op een andere avond zaten we bij Thomas thuis, en waren er enkele Salvadoranen te gast. Iemand legde ‘Alfonsina y el mar’ op, en iedereen begon mee te zingen: blijkbaar is het daar een soort nationale hymne. Sindsdien moet ik altijd aan die magische reis terugdenken als ik dat nummer hoor.»

8.Amy Winehouse ★ Fuck Me Pumps (’03)

Angèle «Dit nummer komt uit het debuut van Amy Winehouse, ‘Frank’. Naar die plaat heb ik veel minder geluisterd dan naar ‘Back to Black’, wat ik nog altijd als één van de grootste klassiekers van deze eeuw beschouw. ‘Fuck Me Pumps’ vind ik een tof nummer, omdat het een heel ander arrangement heeft dan alles wat ze nadien heeft gemaakt. Ik ben ook gek op de clip: zo dwaas, onschuldig en grappig! Je wordt er wel een beetje triest en nostalgisch van als je ’m nu bekijkt, omdat ze toen nog in goeie gezondheid leek te zijn, met die bolle wangetjes.»

HUMO ‘Fuck Me Pumps’ is misschien wel het grappigste nummer van Amy Winehouse.

Angèle «Ja, hè? En tegelijk is het behoorlijk hard en veroordelend, over een leeghoofdige vrouw die niks liever wil dan een footballer’s wife worden. Maar het is zo humoristisch en goed verwoord dat het niet uitmaakt. Zo’n regel als ‘You can’t sit down right / ’cause your jeans are too tight’: de nagel op de kop, toch? Ik heb altijd veel bewondering gehad voor artiesten die met zoveel poëzie over trashy onderwerpen kunnen schrijven, Lilly Allen is ook zo iemand. In ‘La thune’ heb ik dat zelf ook geprobeerd.»

9.MC Solaar ★ Victime de la mode (’91)

Angèle «MC Solaar heb ik altijd een geniale rapper gevonden, om te beginnen al omdat hij niet zo’n egotripper is als veel van zijn collega’s. In z’n teksten heeft hij vaak blijk gegeven van een groot inlevingsvermogen in mensen met wie hij niet per se veel te maken heeft. Zo gaat ‘Victime de la mode’ over een vrouw die in de val trapt waar zoveel vrouwen in trappen: ze wil voldoen aan een schoonheidsideaal dat ze nooit zal bereiken. Want ook al ondergaat ze plastische chirurgie – ‘On lui piquait les fesses’ – ze wordt er natuurlijk alleen maar ouder op.

»Voor ‘Brol’ heb ik trouwens een soort vervolg op ‘Victime de la mode’ geschreven: ‘Victime des résaux’. Dat gaat over diezelfde vrouw, maar dan in 2018, een tijd waarin het voor vrouwen nog moeilijker is om zich aan de dictaten van de mode te onttrekken dan in 1991, door de druk van sociale media.»

HUMO Jij kent MC Solaar persoonlijk, niet?

Angèle «Ja, hij is een vriend des huizes sinds mijn vader lang geleden zijn song ‘Caroline’ heeft gecoverd. Ik ken hem al zo’n beetje mijn hele leven.

»In mei heb ik in Le Trianon opgetreden, een grote, prachtige zaal in Parijs. Ik cover ‘Victime de la mode’ weleens, en ik had hem uitgenodigd om het samen met mij te brengen. Het probleem was alleen dat hij op dat moment zelf nog aan het repeteren was. Toen ik aan mijn optreden begon, wist ik nog niet of hij zou komen. Enfin, toen ik het publiek vroeg of ze zin hadden in een rapnummer – iedereen begon de naam van mijn broer te scanderen – zag ik MC Solaar vanuit mijn ooghoeken in de coulissen staan. Na het eerste couplet stapte hij het podium op, en nam hij het van me over: een onvergetelijk moment. Ik was erg geëmotioneerd, ook omdat mijn ouders erbij waren.»

10.Serge Gainsbourg ★ La chanson de Prévert (’61)

Angèle «Dit is Serge Gainsbourgs variant op ‘Les feuilles mortes’, een beroemd Frans chanson op een gedicht van Jacques Prévert, dat in het Engels bekend is als ‘Autumn Leaves’. Alwéér een lied over de herfst dus, maar ik hou van de herfst, en van de melancholie die dat seizoen bij me oproept. Al is de ene herfst de andere niet: soms is hij grijs en grauw en deprimerend, en soms kan er zo’n prachtig helwit licht vallen op de oranje bladeren.»

HUMO Kijk eens naar buiten.

Angèle «Vandaag is zo’n dag, hè? Verdorie, wat zit ik hier eigenlijk nog te doen?»

‘Brol’ verschijnt op 5 oktober bij Universal.
Angèle staat op 21 november in Vooruit in Gent, op 30 november in Trix in Antwerpen en op 25 mei 2019 in Vorst Nationaal.

Humo 4074/40 van 2 oktober 2018

Dit artikel verscheen in:

HUMO van dinsdag 2 oktober 2018

Lees alle reportages

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: