Cherchez La Femme: Katia Belloy, de vrouw van tekenaar Herr Seele. 'Hij kan een pletwals zijn'

, door (tr)

8

'Zijn eerste liefde blijft de kunst. Ik weet dat ik in zijn leven altijd op de tweede plaats zal komen'

‘Ik ben helemaal te gek van jou / En ik ben helemaal te gek van jou / Samen zijn we helemaal te gek van ons / Samen zingen we de mooiste chansons / En we dansen en we springen van plezier / Ja, met z’n tweetjes tellen we voor vier’: midden in zijn Oostendse atelier brengen Herr Seele en zijn verloofde een spontane, doorleefde versie van het nummer van Wim T. Schippers, dat ze ook op hun huwelijksdag zullen brengen voor hun familie en vrienden. Herr Seele deed zijn huwelijksaanzoek midden in een voorstelling van hemzelf en Kamagurka op de Gentse Feesten, en de wereld reageerde eerst verbaasd: Herr Seele was dus niet getrouwd met Kamagurka?

Katia Belloy «Het is wel opvallend: zowel Peter als Kamagurka zijn nu samen met iemand die ze op straat hebben leren kennen. Misschien is het hun kunstenaarsoog voor detail (lacht). Peter had me al langer in de gaten, heeft hij me achteraf verteld. We wonen op amper 100 meter van elkaar, en ik passeerde vaak langs zijn atelier wanneer hij aan het werk was – hij heeft binnen een erg goed zicht op de straat. Hij weet perfect wie er in de buurt woont, en hoe het met hen gaat. Op een dag, een jaar of zes geleden, sprak hij me aan op straat – ik was toen nog samen met mijn ex. Peter is gek op de oude herenhuizen bij ons in de wijk, en hij was nieuwsgierig naar de binnenkant van het onze. Hij is toen een aperitief komen drinken en weer vertrokken. Hij was een beetje teleurgesteld dat er binnen al een man rondliep, heeft hij me veel later verteld (lacht).»

HUMO En toen zette hij een charmeoffensief in?

Belloy «Nee, hij dacht net dat hij geen kans meer maakte, dus liet hij het maar zo. Natuurlijk kwam ik hem af en toe nog tegen op straat, en dan maakten we een praatje. Toen ik al even weer alleen was, vroeg hij op een keer hoe het met mijn ex ging. ‘Met hem goed, maar met ons niet meer zo goed: we zijn uit elkaar.’ ‘Misschien moeten we eens afspreken om iets te gaan drinken,’ zei hij. Niet veel later vond ik een briefje in de bus met een tekening en zijn telefoonnummer, een uitnodiging om eens in de duinen te gaan wandelen. Zo zijn we voorzichtig begonnen, in mei vorig jaar. Maar de aantrekking tussen ons was er al bij onze eerste ontmoeting, ook fysiek.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: