Het proces tegen El Chapo: hoe speurder Andrew Hogan de drugsbaron wist te vatten

, door (tvs)

26

'Ik ben meedogenloos, zowel voor mezelf als voor het doelwit waarop ik jaag'

HUMO U werkte jaren als undercoveragent aan één van de grootste misdaaddossiers uit de Amerikaanse geschiedenis. Waarom besliste u om in eigen naam naar buiten te komen met een boek?

Andrew Hogan «Eerst wilde ik het boek onder een alias schrijven, maar dat is flauw: ik mag best trots zijn op wat mijn team en ik hebben gepresteerd. De jacht op El Chapo is een stuk geschiedenis dat waarheidsgetrouw gedocumenteerd moet worden, en ik ben de enige die het zo kan vertellen.»

HUMO Maakt u zich geen zorgen om uw veiligheid?

Hogan «El Chapo heeft wel andere zorgen aan zijn hoofd, nu hij voor de rechtbank verschijnt. Dat neemt niet weg dat ik veiligheidsvoorzorgen neem.»

HUMO U begon als lokale politieman in het landelijke Kansas en schopte het tot bij de Drug Enforcement Administration (DEA), de grootste organisatie ter wereld in de strijd tegen illegale drugs. Hoe kwam u daar terecht?

Hogan «Door meedogenloos te zijn, zowel voor mezelf als voor het doelwit waarop ik jaag. Al sinds ik American football speelde op de universiteit geef ik nooit op. Toen er een post vrijkwam op de landelijke afdeling van de DEA in Mexico-Stad twijfelde ik geen seconde. En toen ik daar zat, was het vrij snel duidelijk wie de grootste vis was op wie er gejaagd moest worden.»

HUMO U startte uw onderzoek naar El Chapo pas in 2012, ook al was hij al voortvluchtig sinds 2001, toen hij ontsnapte uit een streng beveiligde Mexicaanse gevangenis. Waarom heeft het zo lang geduurd eer iemand achter hem aan ging?

Hogan «Veel speurders waren ontmoedigd door eerdere mislukkingen. In 2004, 2005, en begin 2012 waren er pogingen om hem te arresteren, maar hij wist telkens op miraculeuze wijze te ontkomen. Elke mislukte operatie vergrootte de mythe van de ongrijpbare narco-legende. Men zei bijvoorbeeld dat hij zich alleen maar verplaatste met een veiligheidscordon van honderden tot de tanden bewapende soldaten. Maar wie zijn bewegingspatronen bestudeerde, kon al snel zien dat dat niet klopte. Hij ging meestal de deur uit in een klein groepje, met een paar gewapende bodyguards.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: