101-jarigen zijn bijzonder leuke mensen

, door (hb)

63
macron 1200

Ik heb 101-jarigen altijd leuke mensen gevonden. Ze zijn niet een jaar lang onder de indruk, en verbaasd, en op het gênante af dolblij zoals 100-jarigen, die te allen kante gevierd worden en ten prooi zijn aan champagne en taart, en gevraagd worden naar hun geheimen omdat ze erin geslaagd zijn een eeuw vol te maken. Ze hebben evenmin de arrogantie van pakweg 116-jarigen, die ermee te koop lopen dat ze de oudste man of vrouw ter wereld zijn. Nee, ze leven simpelweg verder, bemoeien zich met zo weinig mogelijk, blijven hun dagelijkse stuk bloedworst eten en hun glaasje jenever drinken, en vallen er niemand mee lastig dat ze ouder zijn dan de meeste andere mensen.

Ik heb een aantal 101-jarigen gekend, vooral in m’n geboortedorp Hamme, dat al heel lang aan de top staat van de gezondste dorpen in België, vooral dankzij de frisse lucht, het prima voedsel dat meestal gepuurd wordt uit de eigen moestuin of uit het zelfgeslachte varken, en de neiging van de inwoners om op hun lamme kloten te liggen en op die manier bijzonder weinig stress te genereren. Plus, de meeste Hammenaars zijn rokers, en hebben er met z’n allen voor gezorgd dat de stelling ‘sigaretten zijn ongezond’ op z’n minst discutabel is.

Eén van die rokers was Dikke Fons, die op 4 januari 1976 de leeftijd van 101 bereikte. De hele tijd lag hij op z’n lamme kloten Saint-Michel-sigaretten te paffen, alles wat reilde en zeilde compleet te negeren, bloedworst en jenever te verstouwen, nu en dan met een ongekookte bloemkool uit de eigen moestuin erbij, en naar z’n vrouw te roepen: ‘Eulalie, breng de pispot, ik moet schijten!’ Eulalie was een stuk jonger dan Dikke Fons, zij was nog maar 94, en liep nogal moeilijk, omdat ze in de oorlog een Duitse kogel in haar anus had gekregen nadat ze op de vlucht sloeg voor een peloton moffen dat haar wilde neermaaien, omdat ze bij het pijpen van een Sturmbannführer diens eikel in vier stukken had gebeten. Zij en Dikke Fons waren nog altijd heel verliefd, en als Fons de pispot had volgescheten, gooide Eulalie die met plezier leeg in de tuin van de buren. Dikke Fons zou 106 worden, en sterven aan een hartaanval. Zijn laatste woorden waren: ‘Ik heb godverdomme genoeg gescheten, ik ga ervandoor.’

Een andere toffe 101-jarige in Hamme was Rita Van Doorslaer, die al in 1934 uit de kast was gekomen, en later als fulltimelesbienne veel goeds gedaan heeft voor haar soortgenoten, onder andere het organiseren van de Pottenkoers in 1952, waarbij lesbische vrouwen naakt op een fiets zo snel mogelijk van Hamme naar Moerzeke reden en weer terug, onderweg folders uitdelend waarop stond dat vrouwen veel beter kunnen beffen dan mannen. Na deze koers hebben ongeveer 280 vrouwen in Hamme en Moerzeke zich bekeerd tot de lesbianiteit, en meer dan 150 mannen tot de jeanetterij omdat op de folder ook stond: ‘En mannen kunnen beter pijpen dan vrouwen.’

Ja, in Hamme gebeurde wel eens wat. Maar nu moet ik het hebben over de 101-jarige Française Paulette Monier, die tijdens de herdenkingsplechtigheid voor het einde van de Eerste Wereldoorlog in Compiègne, de show stal, niet alleen door haar tong in het oor van Emmanuel Macron te steken, maar ook door aan Angela Merkel te vragen: ‘Ben jij de echtgenote van president Macron?’ Omdat Merkel zeer slecht Frans begrijpt en spreekt, antwoordde ze stungelig aan Paulette Monier: ‘U vergist zich, ik heb géén bruine streep in m’n onderbroek.’ Daar kwam een tolk bij te pas, en op den duur had Merkel toch door dat Monier gevraagd had of zij de naaidoos van Macron was. ‘Nee,’ zei Merkel via de vertaler tegen Monier, ‘al had ik het wel gewild, want naar het schijnt heeft hij een zwans van achttien centimeter.’ Onderschat de grapdichtheid van Merkel niet. Monier moest zo hard lachen dat het rugbandje van haar beha knapte en haar borsten tot aan haar knieën vielen. Tevens liet ze een scheet vliegen die rook naar de diarree van een pasgekeeld varken, en gleed er een viertal centimeter witverlies uit haar stokoude vagina. Zo hard moest de 101-jarige Française lachen. Daarom kan ik jonge mensen verzekeren dat ze, als ze net als Dikke Fons, Rita Van Doorslaer en Paulette Monier, een leuke 101-jarige willen worden, zoveel mogelijk moeten lachen, gieren, op de dijen kletsen, een rib breken, en over de grond rollen. Humor is de redding voor ons allen, en indien niet, laten we dan tenminste huilen van ellende en miserie.

Humo 4081/47 20 november 2018

Dit artikel verscheen in:

HUMO van dinsdag 20 november 2018

Lees alle reportages

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: