Uit de platenkast van Mauro: 'Tejas - ZZ Top'

, door (mp)

Deel
Uit de platenkast van Mauro: 'Mauro Pawlowski'

Niets is normaal in het universum, maar daar went iedereen uiteindelijk aan. Je moet wel, als je niet krankzinnig wilt worden. En toch blijven er fenomenen opduiken waarvan je je pet naar achteren schuift, aan je hoofd krabt en denkt: veel gekker moet het toch niet worden. Neem nu ZZ Top. Drie rednecks uit Texas, van wie twee met een baard in de stijl van de oude Assyriërs. De derde man scheert zich wel, waardoor hij opvalt – hij heet Beard. Ik neem aan dat daarover is vergaderd. Maar dat is nog het minst curieuze aan hen. Op het toppunt van hun succes waren ze een kruising tussen Ted Nugent en Giorgio Moroder. Blijkbaar was dat een formule waarop de wereld stond te wachten. Stel je voor dat een Belgische band het idee kreeg om te klinken als een combinatie van Normaal en Telex. Het zou langs alle kanten worden afgeraden, zoveel is zeker. Dat ZZ Top het wel heeft waargemaakt, komt natuurlijk omdat ze een niet kapot te krijgen, fantastische groep zijn. Wist je trouwens dat Billy Gibbons één van Jimi Hendrix’ favoriete gitaristen was? Niet slecht om zoiets op je cv te hebben staan. Deze week benoem ik ‘Tejas’ tot mijn favoriete ZZ Top-plaat. Superieure southern hardrock met een black groove. Er wordt gezongen over sweet thangs, highways en alles wat nu eenmaal bij het mythische Amerika hoort. Je kunt van onze yankeevrienden zeggen wat je wilt, maar rocken kunnen ze. USA! USA!

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: