Uit de platenkast van Mauro: '...If I Die, I Die' van Virgin Prunes

, door (mp)

17
Uit de platenkast van Mauro: 'Mauro Pawlowski'

Het armoedig geklede jongetje dat op straat kranten verkoopt, stond de kop van de dag te roepen: ‘New Wave is terug! Lees er alles over! Hol klinkende zangstemmen! Kille cool! ‘In the temple of love-love-love!’’ Hey, het is eens wat anders dan de eeuwige Black Sabbath-na-aperij waarmee niemand een probleem heeft, inclusief deze discipel van Ozzy. Maar new wave was de muziek van mijn tienerjaren en zorgde voor een allesbehalve saaie tijd. Je ging naar een doorsnee dorpsfuif met pakweg de bakkerszoon als dj om te feesten op Cabaret Voltaire, The Normal, Throbbing Gristle en Joy Division. Doom, gloom en dystopia omgebogen tot dikke leut. Wat mij tevens een accurate omschrijving lijkt van de vrolijke sekte die Limburg is. Wie in het genre altijd tot mijn favorieten hebben behoord, zijn Virgin Prunes. Een bende jeugdvrienden van U2, met de broer van The Edge als hun eerste gitarist. Virgin Prunes-zanger Gavin Friday blijft tot op heden U2’s persoonlijke work consultant, wat dat ook mag betekenen. Misschien moet hij Bono en co. eens voorstellen om net als Virgin Prunes een mentaal gehandicapte erbij te betrekken als extra groepslid. Ach, het zijn mijn zaken niet. ‘...If I Die, I Die’, het debuut van Virgin Prunes, blijft een verbluffende plaat. ‘Caucasian Walk’ was destijds de dansvloerhit en klinkt als een therapeutische narrendans voor de denkende mens. Ook dat is new wave. Wat in godsnaam heb je nog meer nodig?

Humo 4083/49 4 december 2018

Dit artikel verscheen in:

HUMO van dinsdag 4 december

Lees alle reportages

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: