Comedians over hun flaters en de grappen waar ze nog wel eens over wakker liggen (slot)

, door (nj)

17

'Wie de rolstoel moet duwen, is steevast veel verontwaardigder over een rolstoelgrap dan wie erin zit'

Nigel Williams «Ik ben afgelopen zomer verhuisd, en bij het inpakken ben ik op schriftjes gestoten uit de tijd toen ik nog vooral in het Antwerpse comedycafé Buster optrad. Het was toch te heet om hard te werken, dus ik ben maar zo’n schriftje gaan lezen. Man! Niet dat alles even slecht was, hoor, maar bij sommige moppen steeg het schaamrood me toch naar de wangen. ‘Vroeger bokste ik graag. Ik kon dat vrij goed, ik werd altijd tweede’: dat soort werk. Te mijner verdediging: ik stond in de Buster vaak om één uur ’s nachts op het podium, wanneer de meeste klanten al flink in de wind waren. In de drie minuten die je daar kreeg, moest je vooral joke na joke na joke maken: anders duurde het niet lang voor je een glas bier over je heen kreeg. The school of hard knocks.»

Alex Agnew «Ik heb in café Buster ooit zélf een klets bier in iemands gezicht gegooid, omdat hij maar bleef roepen tijdens mijn optreden. ‘Als ik je nu nog hoor, volgt het glas ook,’ heb ik eraan toegevoegd. Toen zweeg hij wel. En terecht, want zelfs in die begindagen vertelde ik géén flauwe grappen. Al heel snel was ik namelijk een pak beter dan het gemiddelde (lacht). Ik weet het, het klinkt ontzettend arrogant, maar het is wel keihard wáár.»

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: