'Ik wou': er zit muziek in de gedichten van Toon Tellegen

, door (sophie pycke)

44
TOON TELLEGEN 1200
© Keke Keukelaar

'Belgen zijn zo stil dat ik vroeger weleens dacht: vinden jullie het eigenlijk wel leuk?'

Toon Tellegen verzon zijn eerste dierenverhalen voor zijn dochter. Toen ze te oud werd voor die vertelsels, begon hij ze neer te schrijven. De diertjes die de hoofdrol spelen, eten taart en soezen in de zon, maar vertellen ook verbloemd over existentiële kwalen waar de mens steeds harder mee worstelt: depressie, eenzaamheid en de angst om verlaten te worden. Zo is er de egel die zó hard naar gezelschap verlangt dat hij voor zichzelf twee kopjes thee uitschenkt, de eekhoorn die de mier mist wanneer die op reis gaat, en de olifant die tevergeefs de sombere winter probeert weg te duwen. Ook zijn mijmerende gedichten treffen de lezer vol in hoofd en hart.

HUMO Het grote publiek kent eerder uw dierenverhalen dan uw gedichten, hoewel u tientallen bundels schreef. Vindt u dat jammer?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: