De lange mars naar Parijs: Humo wandelde mee met de gele hesjes

, door (jh)

18

'Wij passen niet in de kerst bubbel van de mensen. Protest op de feestdagen, non merci!''

Toen 272.000 Franse gilets jaunes op zaterdag 17 november met hun acties begonnen, zag ik op de overzichtskaart van de bezette snelwegen en rotondes hoeveel protest er was in rurale regio’s als de Creuse, de Auvergne en het Massif central. Die regio’s ken ik goed. Daar zijn de dorpen met de gesloten winkels, daar zijn de vele plaatsen met een nijpend gebrek aan dokters, daar is de publieke dienstverlening fors afgeslankt.

Ik zag het protest ook grimmiger worden, en niet alleen in Parijs. In een provinciestadje als Le Puy-en-Velay – op de bedevaartweg naar Compostela – werd de prefectuur in brand gestoken. Dat waren niet alleen casseurs, loslopende relschoppers, nee: daar ging een grote volkswoede aan vooraf. Die woede bleek ook op een ontmoeting die president Macron begin december belegde met burgemeesters uit heel Frankrijk. Er vielen zeer harde woorden. Eén burgervader zei: ‘De mensen willen u niet meer. Het enige wat ze willen, is uw kop op een spies.’

In datzelfde TF 1-journaal zie ik een stukje over vier gele hesjes die op 3 december te voet vanuit Mende zijn vertrokken. Mende, dat is een plooi in de landkaart. Een groot dorp met 11.000 inwoners in de Lozère, het dunst bevolkte departement van Frankrijk. Tweemaal de provincie Antwerpen en slechts 15 inwoners per vierkante kilometer. Als ze vanuit die enclave nabij de Cevennen beslissen om 800 kilometer naar Parijs te stappen, dan is dat een cri de coeur. Dat merk je ook in een filmpje waarin de muzikant Sébastien Potrich zich kort voor het vertrek tot een menigte betogers richt. Hij staat voor de eeuwenoude basiliek en zijn stem is schor van emotie: ‘Ik doe dit voor onze ouders en grootouders die zo hard gewerkt hebben en dan in een rusthuis komen waar ze verzorgd worden door slecht betaald personeel, en die moeten vaststellen dat ze met hun pensioen die oude dag niet kunnen betalen. Ik doe dit voor de zwakken in de samenleving, zij die moeten kiezen tussen één maaltijd eten of hun huis verwarmen. Ik doe dit voor de kinderen en alle komende generaties opdat zij opnieuw een toekomst zouden hebben.’

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: