Kees van Kooten: 'Als het steeds slechter wordt, blijft het onze plicht elkaar te troosten. Alleen al daarom zou ik nooit uit het leven stappen'

, door (rv)

36
kees van kooten 1200
© Saskia Vanderstichele

'Ik trok me, tot vermaak van mijn kleinkinderen, aan de leuning omhoog alsof ik een wel héél oude opa was die geen adem meer had. Maar 't was echt: ik had een infarct ''

Op 10 augustus 1941 woedde de Tweede Wereldoorlog alsof er geen eind aan zou komen en in Den Haag zag Kees van Kooten nietsvermoedend het levenslicht. Wist hij toen veel dat hij ooit met zijn latere vriend Wim de Bie Nederlands cultureel erfgoed zou worden. In ieder geval was hij een zondagskind, want 10 augustus 1941 was een zondag en het kwam vreemd genoeg niet in de bezetter op om die dag af te schaffen.

HUMO Heb je in je leven vaak gemerkt dat je een zondagskind was en dus, volgens een volksgeloof, voor het geluk geboren?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: