Nicoletta Mantovani, weduwe van Luciano Pavarotti: 'Ik mis nog altijd die megapandaknuffels van hem'

, door (chrissie iley)

36

'Iedereen vroeg Luciano altijd maar wat hem zo aantrok in mij. 'Als je de liefde kunt uitleggen, is het geen liefde,' antwoordde hij'

De herinnering die me het meest is bijgebleven, is die van een vulkaan van een man met een strooien hoed op het hoofd en een brede glimlach op het gelaat, die zich uit het zwembad hijst. Hij trekt zijn gezicht in een pijnlijke grimas als hij mijn paarse jurk ziet. Paars is de kleur van de dood, of dat is toch wat hij gelooft. In 2007 is hij gestorven aan pancreaskanker, hij was toen 71. De man, die werd beschouwd als ’s werelds grootste tenor, was een schim van de 160 kilogram zware, imposante verschijning. Intimi zeggen dat hij altijd optimistisch is gebleven.

Hij was de vleesgeworden contradictie, die het goede zag in het slechte, en de dood in paarse jurken. Hij predikte de liefde, maar kon zeer lichtgeraakt zijn. Hij hield van zoveel vrouwen dat hij er meer dan één nodig had. Met Adua, zijn eerste echtgenote, was hij 36 jaar getrouwd. Aan het einde van zijn huwelijk ontmoette hij de charismatische Nicoletta Mantovani, een jonge twintiger – hij was toen 57, en 34 jaar ouder. Ze studeerde aan de universiteit van Bologna, en ze ontmoette hem toen ze hielp met de organisatie van de paardenshow van Modena, waarvan hij de bezieler was. Al snel had Pavarotti andere plannen met haar. Hij wilde dat ze altijd in zijn buurt bleef.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: