Eeuwig spits Jan Mulder: 'Toch niet alle zestigduizend Inter-fans zijn racist?'

, door (jan mulder)

9
jan mulder 1200

Op 14 januari is Cyrille Regis aan een hartaanval overleden. De legendarische spits van West Bromwich Albion was 59. Regis, die in 1977 voor West Brom debuteerde, werd een legende door zijn voetbaltalent en vooral door zijn heldhaftige gedrag toen hem racistische haat ten deel viel tijdens wedstrijden. Een aan hem gerichte brief: ‘Als je je zwarte voeten op het heilige gras van Wembley durft te zetten, krijg je één van deze door je knieën.’ In een hoekje van de envelop stak een kogel.

Veertig jaar later. Kalidou Koulibaly van Napoli wordt in de Serie A door de fans van Inter Milaan met apengeluiden begeleid, telkens als hij in balbezit komt. Trainer Carlo Ancelotti vraagt de scheidsrechter meermaals de wedstrijd te staken. Hij vindt geen gehoor. In de Serie A is een driestappenprotocol opgesteld: als er drie keer apengeluiden worden gehoord, wordt de wedstrijd gestaakt. Niet definitief natuurlijk: het protocol schrijft een afkoeling van tien minuten in de kleedkamer voor. Daarna gaat het spel verder.

De scheidsrechter bij Inter – Napoli vond de afkoeling niet nodig en Carlo Ancelotti zei op de persconferentie na de match: ‘De volgende keer stappen we zelf van het veld.’ Carlo heeft gelijk, maar waarom deden hij en zijn team dat niet tijdens die nare Koulibaly-wedstrijd? Is het zó moeilijk? Het lijkt me juist makkelijk, omdat je het gelijk volledig aan je kant hebt. En ik zou niet na drie keer racistische geluiden de wedstrijd de wedstrijd laten, maar na twee. Eén keer een waarschuwing en dan: actie. Is men daaraan gewend – ik stel een aanpassing van een maand voor – dan hanteren we het maximum van één apengeluid. Klinkt het: meteen wegwezen met z’n allen. Sociale controle van de voetballiefhebbers en omstanders van de dader op de tribune waken er bij die strengere wetten trouwens wel voor dat iemand een apengeluid maakt. Toch niet alle zestigduizend Inter-fans zijn racist?

Intussen is de wintermercato geopend. Koulibaly staat op de verlanglijst van Manchester United, een puissant rijke club uit de Premier League: de voetbalhemel waar iedereen graag naartoe wil. Op 8 december werd Raheem Sterling van Manchester City door vier mannelijke supporters van Chelsea uitgemaakt voor fucking black cunt toen hij een over de achterlijn gerolde bal oppakte. (We hadden te maken met racisten zonder ruggengraat, ze zouden ‘Manc cunt’ hebben gezegd.) Het moment werd toevallig in beeld gebracht door de inzoomende televisiecamera. De vier werden geschorst, maar het is zeker dat acht andere Chelsea-fans bereid zijn de fakkel over te nemen, Sterling is nu eenmaal een gehate zwarte man van de tegenpartij.

De straffen zijn te mild. De bonden zijn te laks. De clubs doen niets. Het begint al bij een misdadige aanslag op de spelende mens: de overtreder wordt na zijn tackle, waarbij de botsplinters door de lucht zijn gevlogen, met rood weggestuurd en krijgt als troost een schouderklopje van zijn coach en een hartelijk applaus van het publiek. De zeden in de Premier League zijn onherstelbaar verwilderd. Iemand die 500.000 pond per week verdient, is het zicht op de realiteit kwijt – neem het hem eens kwalijk. Sterling, ruim 350.000 pond per week, lachte en haalde zijn schouders op toen de vier mannen met het schuim op de mond ‘Fucking black cunt!’ naar hem schreeuwden. Sterling beschouwt de vernederingen van blanke mannen langs de kant als collateral damage van die trotse 300.000 pond per week. Aubameyang van Arsenal parkeert zijn gouden Lamborghini op het trottoir wanneer hij in het centrum van Londen een Rolex gaat kopen.

Ik wens Raheem Sterling, Pierre-Emerick Aubameyang en Kalidou Koulibaly een gelukkig nieuwjaar, 400.000 pegels per week en een tweede seizoenshelft zonder één racistische wanklank toe.

Humo 4088/02 van 8 januari 2019

Dit artikel verscheen in:

HUMO van dinsdag 8 januari 2019

Lees alle reportages

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: