Zwart geld in de prostitutie: 'Moet ik voor 1.000 euro per maand in de Delhaize gaan werken? Dat verdien ik nu op één avond'

, door (er)

36

(Verschenen in Humo 3533/21 op 16 mei 2008)

Vandaag hebben we afspraak bij een Italiaan op het Gentse Zuid. Om de hoek ligt de Brabantdam met zijn befaamde Glazen Straat, epicentrum van een kleine maar bloeiende rosse buurt. Een kille motregen doet passanten diep in hun kraag wegduiken. Ik zie vooral window-shoppers, maar dan wel van het soort dat geen belangstelling heeft voor modeboetieks en elektrozaken. Jessica en Brigitte kunnen het niet genoeg benadrukken: met het bandwerk in en rond dit straatje hebben ze geen uitstaans. Vijftig euro voor tien minuten: het gangbare tarief van de raamprostituees vervult hen met minachting. ‘Ik mag er niet aan dénken,’ zegt Jessica tegen Brigitte. ‘Twintig klanten afwerken om duizend euro te verdienen. Voor zoveel geld moesten wij heel wat minder moeite doen.’

Jessica, rijzig, donker haar en felblauwe ogen, is een prille dertiger. Brigitte, kleiner van stuk en blond, moet een paar jaar ouder zijn. Twee vriendinnen die een stapje in de wereld zetten: aan hun uiterlijk valt niet te zien in welke sector ze hun sporen hebben verdiend. We bestellen primi en secondi piatti en gooien er een fles bubbels tegenaan, een drankje waarvan ze zich beiden connaisseurs mogen noemen. Zonder blote billen maar met het hart op de tong en de beurs op tafel: ex-prostituees over de verdiensten van de betaalde liefde. 

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: