Voor wie het soms te veel is: Geppetto & The Whales

, door (jmi)

5

Win tickets voor de exclusieve showcase van Geppetto & The Whales op 31 januari in Chez Pias in Brussel op humo.be/geppetto

'Nadenken is echt een probleem voor ons'

HUMO Jongens, het is víjf jaar geleden!

Sander Sterkens (zanger en gitarist) «Sorry.»

Nikas Goossens (zanger en gitarist) «Sommigen zullen ons vast vergeten zijn. Maar voor ons is het geen comeback: wij zijn elke week samengekomen om muziek te maken.»

HUMO Tussen 2011 en 2014 hebben jullie een plaat, een ep en zeven singles uitgebracht. Waarom werd het daarna muisstil?

Sterkens «We waren te zelfbewust bezig. We schreven een nummer, namen het op, trokken het in twijfel, bewerkten het, namen het opnieuw op, enzovoort. Tot in het oneindige. We hebben veel goede nummers in de prullenmand gegooid omdat we er te váák over hadden gepiekerd. Nadenken is echt een probleem voor ons.»

Goossens «Met ‘Passages’ voelt het alsof we de tweede plaat hebben overgeslagen en meteen aan onze derde zijn begonnen. Slechts één song uit die moeilijke periode heeft de plaat gehaald, ‘I Know Who You Were’. Dat nummer raakten we niet beu gespeeld, dus is het de leadsingle geworden.»

HUMO Er zijn drie songwriters in Geppetto & The Whales: behalve jullie schrijft ook Kobe Dupont nummers. Hebben jullie dan niet drie keer te veel nummers?

Goossens «We hebben alle drie geen groot ego. We hebben nooit last van haantjesgedrag, maar er is ook niemand die het voortouw neemt. Als ik een song heb geschreven, durf ik die vaak niet aan de groep te laten horen: ik wil hun dat niet aandoen. Erg, hè (lacht). Een outsider, de Amerikaanse producer Brian Joseph, heeft ons uiteindelijk over de streep getrokken om ‘Passages’ op te nemen. We vinden zijn werk met Sufjan Stevens, Paul Simon en bovenal Bon Iver subliem en stuurden hem een mailtje. Tegen alle verwachtingen in mailde hij een positief berichtje terug: ‘Hier zit een plaat in. Kom naar Amerika en dan nemen we die samen op.’ We zijn meteen naar zijn studio in Eau Claire in Wisconsin gereisd.»

HUMO Is dat de studio op de sneeuwwitte hoes van ‘Passages’?

Sterkens «Ja. We waren er in de winter en het was er 15 graden onder nul, maar de ontvangst was ontzettend hartelijk. Brian liet ons kennismaken met zijn vrouw en vrienden. Eau Claire is een kleine stad, maar de crème de la crème van de indiemuziek loopt er rond. Topmuzikanten kwamen geregeld in de studio langs, waarna we allemaal samen naar de sauna gingen. We hebben véél gezien in Wisconsin.»

Goossens «Die vriendschappelijke sfeer leverde magische momenten op. De song ‘At Little Bay’, bijvoorbeeld, is vernoemd naar het whiskymerk Oban Little Bay. Kobe had daar een fles van mee in de studio om zijn song ‘Dusseldorf’ in te zingen. Toen hij eruit kwam, was die tot op de bodem leeg. Hij ging aan een piano zitten en begon zomaar wat te spelen. Brian drukte meteen op de opnameknop en Trever Hagen, een kompaan van Bon Iver die toevallig op bezoek was, nam de whiskyfles en wreef ermee over de snaren van de piano. Na een prachtige jam van twintig minuten stond Kobe op en liep hij zonder een woord te zeggen terug naar ons appartement. Geen idee hoe hij in die toestand de weg heeft teruggevonden (lacht).»

Sterkens «Kobe heeft de gewoonte om in zijn slaap te praten: tussen 5 en 7 uur ’s ochtends herhaalt hij conversaties of reclamespotjes van de dag ervoor. We hebben ook daarvan enkele takes in ‘At Little Bay’ verwerkt.»

Goossens «Ik besef net dat we dat misschien geheim moesten houden van Kobe. Kun je zwijgen?»

HUMO Beloofd! Eau Claire is de bakermat van Justin Vernon alias Bon Iver: hij woont er, hij heeft er een studio en organiseert er jaarlijks een festival.

Goossens «Klopt. Hij was op tournee toen wij in Wisconsin waren, maar hij is bijzonder vrijgevig: zijn makkers mogen in zijn huis logeren zolang ze willen, als ze maar zijn katten eten geven. Wij zijn daar op een avond beland en het is er als Peter Pans Nooitgedachtland. We hebben er met zijn vrienden in avant-première naar de nieuwste plaat van Low geluisterd op wat de beste speakers ter wereld leken.»

HUMO Kennen ze Geppetto & The Whales in Wisconsin?

Goossens «Nee. We stonden bekend als the Belgians. Het nieuws van onze aanwezigheid verspreidde zich tot ver buiten de vriendenkring van Brian: in nabijgelegen koffiebars, bakkerijen en cafés werden we geregeld getrakteerd. Het was een heerlijke trip. Ik zie ons volgende zomer terugkeren voor een paar optredens.»

Sanseveria’s

HUMO Vijf jaar geen nieuwe muziek: er moet intussen veel gebeurd zijn?

Sterkens «Inderdaad. We zijn afgestudeerd en verhuisd. We hebben gereisd en een job gezocht, en we hebben familieleden verloren. ‘Rites of Passage’ schreef ik nadat mijn oma overleden was. De nieuwe nummers zijn veel persoonlijker dan ons vroegere werk. Destijds snuffelden we in de levensverhalen van willekeurige mensen op Wikipedia om inspiratie op te doen, nu kwam alles uit ons eigen leven.»

Goossens «In de drukte van het volwassen leven is muziek steeds meer een uitlaatklep geworden. Door nummers te schrijven kan ik mijn gedachten ordenen.»

Sterkens «Doordat we allemaal werken, voelen we ook geen financiële druk om muziek te maken. We doen Geppetto & The Whales dus absoluut niet voor het geld (lacht).»

HUMO De openingstrack heet ‘Faust’. Naar het beroemde werk van Goethe of naar de Duitse krautrockband?

Sterkens «Naar Goethe. Ik ben op mijn 16de aan die song begonnen, toen ik voor het eerst liefdesproblemen had. Ik was verliefd op een meisje, maar onze relatie hield geen stand. Ik was wanhopig op zoek naar een oplossing en wilde de liefde ontcijferen. Ik herkende me in de obsessieve zoektocht van het personage Faust naar kennis, hij sluit zelfs een pact met de duivel. Maar blijkbaar bestaat er geen eenduidig antwoord op de grote vragen van het leven.»

HUMO De derde song op de plaat heet ‘Nunki’. Wie of wat is dat?

Sterkens «Nunki is de naam van een bekende ster. We zagen eens iets fonkelen boven het huis van Nikas. Ik was ervan overtuigd dat het een ster was, maar de anderen lachten me uit en zeiden dat het een vliegtuig was. Ik heb die titel gekozen om hen te pesten, alleen hebben ze dat nog niet door. Dus bedankt voor die vraag (lacht).»

HUMO Zijn jullie nog tevreden over jullie vroegere werk?

Sterkens «Als mensen me vragen hoe Geppetto & The Whales klinken, zeg ik altijd: ‘Wacht nog even, binnenkort komt onze nieuwe plaat uit.’ Ik kan moeilijk naar ons oude werk luisteren omdat ik hoor wat beter had gekund.»

Goossens «Ik vind het best wel schattig. Die muziek was het beste wat we toen in ons hadden. Heel wat oude nummers staan nog altijd op onze setlist, en terecht.»

HUMO De meestvoorkomende kritiek op Geppetto & The Whales: jullie maken americana, maar komen uit de Kempen.

Sterkens «Dat houdt geen steek. Ik vind niet eens dat wij americana spelen, zo profileren we ons alleszins niet. Om trends geven we niet, we maken gewoon de muziek die ons raakt. We zijn nog steeds op zoek naar een genre dat wél onze muziek samenvat, maar dat hebben we nog niet gevonden.»

HUMO Als ik één constante moet noemen, is het melancholie.

Goossens «Klopt. Melancholie kan ook enorm veel deugd doen.»

Sterkens «We hebben al opgewekte nummers opgenomen, maar over die songs komen we niet makkelijk tot een consensus. En als één van de zes bandleden nee zegt, gaat het niet door.»

Goossens «Wat Geppetto & The Whales nog meer verbindt dan het gevoel voor melancholie, is onze vriendschap. We spelen al meer dan tien jaar samen. We zijn in die tijd alle zes veranderd, maar we zijn sámen veranderd. Ons Amerikaanse avontuur heeft ons nog dichter bij elkaar gebracht, en ondertussen hebben we iets gecreëerd waar we nog jaren trots op zullen zijn.»

HUMO Jullie hebben één van jullie eerste comebackoptredens vorige zomer op Pukkelpop gespeeld. Jullie hadden toen sanseveria’s op het podium gezet.

Sterkens «Waarom zijn alle journalisten zo geïnteresseerd in die sanseveria’s? In praktisch elk verslag van ons optreden werd daarover geschreven, en niet altijd op een positieve manier (lacht).»

Goossens «Het was een impulsieve beslissing. Onze drummer Carlo (van Nispen, red.) had op het laatste nippertje enkele planten van zijn lief meegenomen om het podium op te fleuren.»

Sterkens «Nu ligt het plan op tafel om sanseveria’s als merchandise te verkopen (lacht).»

‘Passages’ verschijnt op 18 januari bij PIAS.

Humo 4089/03 15 januari 2019

Dit artikel verscheen in:

HUMO van dinsdag 15 januari 2019

Lees alle reportages

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: