'Ach, moedertje': schrijver Hugo Borst over de laatste dagen van zijn demente mama

9

'Toen ma een longontsteking kreeg, dacht ik: eindelijk. Ze had geen leven meer, ik snakte naar haar verlossing'

Zondag 12 augustus

Ma ligt in de vertrouwde foetushouding op haar antidoorligmatras. Ze ademt hoog en onregelmatig. Ze reageert niet op woorden en aanrakingen. Volgens mij heeft ma koorts, ze voelt klam aan. Ik leg een gekoeld washandje op haar voorhoofd. ‘Zalig,’ zegt ze. Niets zo fijn als je moeder te behagen.

Middaglicht valt door de gordijnen. Wat voor kleur heeft de dood? Is-ie van marmer? Geel? Grijs? Gebroken wit? Melkachtig? Doorschijnend wit? Ma is niet lijkbleek, maar deze onbestemde kleurschakering lijkt me een voorbode. Ik whatsapp naar Karina, mijn vrouw: ‘Dit kan gewoon niet langer duren dan een maand.’

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: