Samuel L. Jackson moest heel veel zwijgen in 'Glass': 'Moeilijk om niet in slaap te vallen'

, door (red)

36

Met meer dan 120 filmrollen op zijn naam is Samuel L. Jackson (70) de meest gevraagde acteur in Hollywood. Maar toen M. Night Shyamalan hem polste of hij voor ‘Glass’ opnieuw in de huid van de breekbare stripfanaat Elijah uit ‘Unbreakable’ wilde kruipen, aarzelde hij niet. Het duurt wel even voor Jackson zijn mond open mag doen. Zijn personage is opgenomen in een instelling waar zijn superkrachten worden onderzocht – net als zijn tegenspelers Bruce Willis (mensenredder David Dunn uit ‘Unbreakable’) en James McAvoy, die in ‘Split’, de vorige film van Shyamalan, een man met 23 persoonlijkheden speelde.

– Je staat bekend voor rollen waarin je veel praat. Hoe was het om te zwijgen?

Samuel L. Jackson «Een beproeving (lacht). Ik moest in mijn eerste scènes vooral acteren met mijn ogen. Dat valt niet mee. Ik heb veel liever een lap tekst waarop ik me kan gooien. Bovendien is Elijah, alias Mr. Glass, een complex personage dat de wereld door zijn breekbare status op zijn eigen manier gadeslaat. Ik moest ervoor waken niet in slaap te vallen tijdens mijn eerste opnames.»

– Met je rollen in ‘Pulp Fiction’ en ‘The Hitman’s Bodyguard’ heb je vloeken en schelden tot een kunstvorm verheven. Word je daar vaak op aangesproken?

Jackson «Absoluut. Op straat word ik constant aangeklampt door fans die willen dat ik hen uitscheld terwijl ze mij met hun smartphone filmen (grijnst). Als dat op een verkeerd moment gebeurt, zoals veel te vroeg in de ochtend, kost dat me weinig moeite. Maar ik blijf me oprecht verbazen over het fenomeen ‘fans’. Wat ik doe, is toch niet zo bijzonder? Ik oefen gewoon mijn vak uit, zoals jij dat ook doet. Zelf zou ik nooit iemand om een handtekening vragen. Ik zou me doodschamen.»

– Ben je nu niet te bescheiden? Je bent één van de hardst werkende acteurs van Hollywood, en alles samen hebben je films wereldwijd ruim 13 miljard dollar opgebracht.

Jackson «Toch blijf ik daar heel nuchter bij. Ik ben altijd een bezig baasje geweest. In mijn beginjaren was ik aan de lopende band audities aan het doen in theaters, en aan het repeteren en acteren. Ik ben nog geen haar veranderd. Ik vind het doodnormaal dat ik zoveel werk.» (az)

© Algemeen Dagblad

Humo 4090/04 van 22 januari 2019

Dit artikel verscheen in:

HUMO van dinsdag 22 januari 2019

Lees alle reportages

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: