'De angst slaat me om het hart wanneer ik de irritante lusteloosheid van Frenkie de Jong zie'

, door (jan mulder)

15
a1
© BELGAIMAGE

De uitslag van Sevilla – Barcelona, de eerste wedstrijd in de kwartfinale van de Copa del Rey, was 2-0, wat niet zo belangrijk was. Onze aandacht ging vooral naar de nieuwe spits van Barcelona: Kevin-Prince Boateng, een paar dagen daarvoor gekocht van Sassuolo. Prince is een zware jongen. Letterlijk. Voor Sassuolo had hij dit seizoen vier goals gescoord. Niet slecht voor een middenvelder van nature, maar verder ongeschikt voor een topclub. Prince schrok zich dus een hoedje toen zijn manager hem vertelde dat Messi en co. belangstelling hadden. Hij zei: ‘Ik heb geen vliegtuig nodig, ik loop naar Barcelona.’

De volgende dag tekende Boateng het contract en de dag daarna reisde hij met het team van Barcelona naar Sevilla. Prince raakte geen bal goed. Niemand nam het hem kwalijk, zijn kwaliteiten liggen vooral op het vlak van de schoonheid buiten het stadion. In Duitsland, waar hij nog blauwe maandagen in Gelsenkirchen, Berlijn, Dortmund en Frankfurt heeft gespeeld, maakte Prince furore dankzij een smachtende tweet van de zangeres Rihanna: ‘Wat een beeldschone jongen!’ Ook een ontmoeting met Nelson Mandela droeg bij aan zijn reputatie. Mandela: ‘Prince, dit is mijn dochter, trouw met haar!’ Boateng wimpelde beleefd af. Mandela: ‘Als ze je niet bevalt: ik heb er nog eentje, probeer die eens.’ Waargebeurd. De scouts van FC Barcelona moeten van die wapenfeiten uit de hoek van het uithuwelijken onder de indruk zijn geraakt, want als voetballer heeft Boateng weinig gepresteerd. Of het zou de tackle moeten zijn die Michael Ballack het WK van 2010 heeft gekost.

Ondoorgrondelijk zijn de voetbaltransfers. Manchester City wil Matthijs de Ligt van Ajax en moet Otamendi dus lozen. Otamendi is een tamelijk onbeholpen verdediger die ondanks zijn aanschafprijs van 45 miljoen geen klasse bezit. Wat doet zijn adviseur dan? FC Barcelona bellen. Ja, we zijn geïnteresseerd. De club heeft tientallen van die aankopen op haar cv. Dat Dave Bulthuis van Heerenveen naar Ulsan Hyundai in Zuid-Korea gaat en niet naar Barça in Catalonië, is puur toeval.

Verreweg het raadselachtigst in deze transferperiode is de aankoop van Frenkie de Jong. Frenkie kost Barcelona om en nabij de 90 miljoen euro en een salaris van 15 miljoen voor elk jaar van zijn vijfjarig contract. Een sprookjestransfer. De foto samen met zijn vriendin, jaren geleden genomen in Camp Nou: om een traan van ontroering bij weg te pinken. Mooier kan een jongensdroom niet worden geïllustreerd. Maar de angst slaat me om het hart wanneer ik Frenkie een dag na de totstandkoming van zijn verbintenis met FC Barcelona met Ajax in de bekercompetitie tegen Heerenveen zie spelen. Uiterst traag schuift hij de ballen over het gras. Een sprint van Frenkie is zelden te bewonderen, hij is het liefst in diepe rust. En toch nog maar 21 jaar. Maar waar ondergetekende irritante lusteloosheid in zijn langzame acties waarneemt, zien professionele scouts en ervaren krantenverslaggevers het fel stralende licht van de lichtvoetigheid. Een even opmerkelijk als onbegrijpelijk verschil in appreciatie.

Soms wordt uw dienaar per sms bijgestaan door een bekende Belgische voetbalkenner wiens naam ik voorlopig niet zal noemen, om zijn reputatie geen schade te berokkenen mocht Frenkie de Jong nog beter worden dan Johan Cruijff ooit is geweest. Mijn Belgische analist en vriend begrijpt de adoratie voor Frenkie de Jong ook niet. Wij zijn het trouwens niet altijd eens in ons vakkundige oordeel. Marc vindt Virgil van Dijk de beste verdediger ter wereld, ik schreef na zijn transfer van Southampton naar Liverpool: ‘De slechtste aankoop in tweeduizend jaar christendom.’

Humo 4091/05 van 29 januari 2019

Dit artikel verscheen in:

HUMO van dinsdag 29 januari

Lees alle reportages

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: