Dit zijn de mensen die altijd over ons waken: Humo sprak met Philippe Vandenhole en Katrien Soubry van het Crisiscentrum

© Saskia Vanderstichele

, door (hvt)

57

'Deze job is niet zonder gevaar. Gebroken pols en enkel, gebarsten schouderkop, batterijzuur in mijn oog: ik heb het allemaal al meegemaakt'

In zaal 15, het zenuwcentrum, spreken we Katrien Soubry en Philippe Vandenhole. Soubry is verbindingsofficier van de federale politie bij het Crisiscentrum. In gewonemensentaal betekent dat: ze staat op de payroll van de politie, maar werkt bij het Crisiscentrum, als tussenschakel. Ze zorgt ervoor dat de info die er binnenkomt zo snel mogelijk weer buiten gaat, richting de juiste dienst. Vaak is dat naar Vandenhole, politiecommissaris van de zone Brussel HOOFDSTAD Elsene. Voor de gelegenheid heeft hij het uniform aangetrokken dat de voorbije maanden noodgedwongen in zijn kast is blijven hangen: hij is met ziekteverlof, sinds hij tijdens een betoging onzacht in aanraking kwam met een waterkanon.

PHILIPPE VANDENHOLE «Het was op 28 september, de dag van de ambtenarenbetoging tegen de pensioenhervorming. Rond de middag liep het helemaal fout, hier om de hoek, vlak bij het Crisiscentrum. Je zult het altijd zien: tegen het middaguur hebben sommige betogers al een pintje op en gaat het er wat baldadiger aan toe. De betogende brandweermannen begonnen te trekken en te sleuren aan de Spaanse ruiters: de ijzeren kruisen met prikkeldraad die moeten vermijden dat betogers de neutrale zone betreden. Je moet weten dat de zone rond Kunst-Wet heilig is: bij wet mag niemand erin en wij, de ordediensten, moeten die koste wat het kost verdedigen.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: