9 jaar na de treinramp van Buizingen: 'De NMBS heeft de twee mooiste momenten in mijn leven afgenomen: mijn huwelijk en de geboorte van mijn kind'

© BelgaImage

, door (ab)

35

'Een oorverdovende klap, een wagon die scheurde als papier, de doodskreet van de treinbestuurder. Dat geluid achtervolgt me nog altijd'

Maandag 15 februari 2010, 7.27. In het station van Saint-Ghislain stapt de jonge archeoloog Jérôme Andronikos, 24, op de IC-trein Quiévrain-Luik om naar Brussel te reizen. Zijn vader Panayotis, die zelf in het station werkt als loketbediende, ziet zijn zoon in de eerste wagon stappen en wuift hem uit. Trein E1707 vertrekt met enkele minuten vertraging door de sneeuw.

Panayotis Andronikos «Jérôme reisde altijd in eerste klas. Als spoorwegbeambte kon ik een voordelig abonnement voor hem krijgen. Hij had de gewoonte om neer te ploffen op de eerste vrije bank. Hij zat dus maar enkele rijen achter de stuurcabine.»

Om 7.45 rijdt de trein van Jérôme het station van Bergen binnen. Daar staat Anita Mahy, een 52-jarige secretaresse, op het perron te rillen van de kou. Omdat ze die ochtend de bus naar het station heeft gemist, is ze later dan gewoonlijk. Haastig klimt ze in de vierde wagon en nestelt ze zich op een bank, tegen de rijrichting in. ‘Dat detail heeft mijn leven gered.’

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: