Bruce Dickinson, piloot en metallegende, over Iron Maiden, vliegtuigen, hemel en hel

, door (ss)

89

In dat boek is hij erg openhartig over het leven bij Iron Maiden (‘Er waren momenten dat de andere leden mij konden vermoorden’) en daarbuiten (‘Koop nooit kettingen in een onnozele seksshop, die begeven het meteen, ga liever naar een dierenwinkel’). Dickinson beantwoordt ook vragen uit het publiek, maar wij mochten hem er nu al een paar stellen.

Dat u nu een interview kunt lezen met Bruce Dickinson dankt u aan zijn grootmoeder. Zij was het die in 1914, toen haar kersverse echtgenoot dienst wilde nemen in het leger, onomwonden zei: ‘Als je vertrekt, weet dan dat ik hier niet meer zal zijn, mocht je de oorlog overleven.’ Opa Dickinson besloot dan maar thuis te blijven. Van zijn regiment keerde niemand terug van het slagveld.

'De Russen hebben ooit gedreigd me uit de lucht te knallen, terwijl ik enkele Britse politici aan boord had. Ik heb even getwijfeld (lacht).'

Het motto van opa Dickinson was: ‘De enige échte zonde is luiheid, er niet uithalen wat erin zit.’ Dat heeft zijn kleinzoon ter harte genomen. Bruce werd zanger van één van de meest iconische metalgroepen aller tijden, schermkampioen op olympisch niveau, bierbrouwer (van ‘Trooper’, dat in 55 landen wordt verdeeld), schrijver, radiopresentator én piloot. En niet zomaar een piloot: met de Ed Force One, een heuse Boeing 747, vloog hij de hele crew van Iron Maiden de wereld rond. Dickinsons zes stielen – niet slecht voor iemand die opgroeide in een huisje zonder centrale verwarming of koelkast en op school werd gepest – komen samen in één boek: ‘What Does This Button Do?’

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: