In memoriam Willy Willy (1959-2019)

, door (jub)

159
vrijbeeld

Maar dat had wellicht iedereen met Willy, het gevoel dat hij je graag had, want Willy hád gewoon graag. Graag drank, graag sigaretten, graag leven, graag mensen, graag rock-’n-roll. Ik heb de voorbije dagen vaak aan zijn nagenoeg laatste publieke woorden moeten denken, in het VRT-nieuws. Ze waren op bezoek bij The Scabs, die aan hun laatste rondjes met Willy bezig waren – wat hun duidelijk van het gezicht af te lezen viel. Ze zaten op het drumpodium: Willy, de Guykes, en Franky Saenen, anno 2019 de enige Scab met een achternaam. Willy zat rechts in beeld, kranig te wezen, en zei: ‘Het gaat nog. En zolang het gaat, gaat het vooruit.’ Op 13 februari stopte het.

Wat ben ik blij dat we tijdens ons laatste interview toch nog hard gelachen hebben, en het behalve over die verrekte ziekte ook hebben gehad over opblaaspoppen en je kwaliteiten als skiër. Geen idee of je in dat laatste jaar nog geskied hebt, maar gitaar ben je blijven spelen tot het bittere einde. En let’s face it: dat kon je veel beter.

De juiste strum van ‘Just a Friend of Mine’ kom ik nu echt nooit meer te weten, maar je lach zal ik nooit vergeten. Slaap zacht, Guv’nor. You were an original. X

Extra op humo.be: herlees het afscheidsinterview van Willy Willy.

Humo 4094/08 van 19 februari 2019

Dit artikel verscheen in:

HUMO van dinsdag 19 februari 2019

Lees alle reportages

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: