Clement Peerens over 'Conversations with Nick Cave'. 'Een deftige songwriter zit niet achter een piano. Never!'

, door (hm)

179
cave 1200
© Getty

Clement Peerens «De Cave beantwoordt vragen van het publiek en brengt tussendoor al eens een nummertje aan de piano. Spijtig genoeg niet alleen instrumentaal, maar soit.»

HUMO Leverde dat veel interessante vragen op?

Peerens «Totaal niet. Iedereen wilde alles weten over het tragische einde van zijn zoon, maar ik heb daar een stokske voor gestoken. Dat was daar een gekrijs van ‘How did you deal with the death of your son’ en zo. Ik ben direct op het podium gesprongen, en ik heb in mijn beste Engels gezegd: ‘Ten eerste: de Cave heeft daar al een plaat over gemaakt. Luistert daar misschien eens naar. Ten tweede: ook nog eens ne film. Bekijk die. Ten derde: de details hebben in alle gazetten gestaan. We mogen ervan uitgaan dat heel de zaal vol fans zit. Iedereen heeft dat rouwproces van a tot z gevolgd. Yes toch, of wa? Awel, we gaan de heer Cave niet vragen om iets te vertellen wat we al lang weten. Heeft iemand een betere vraag?’ Na een lange stilte kwam de kwestion: ‘What makes someone a great songwriter?’»

HUMO En wat antwoordde Nick Cave?

Peerens «Kijk, ik stond daar al, dus ik kon dat evengoed zelf doen. Ik wilde een luchtig antwoord geven, maar tegelijk nagels met koppen slagen. Dus ik heb gezegd: ‘A great songwriter is in elk geval níét iemand die achter een piano zit. Never!’ Die Cave zat op dat moment achter zijn piano, dus heb ik er informatief nog aan toegevoegd: en iemand die achter een piano zit, is ook niet per se toonvast. ‘How deir you,’ riep dat publiek, ‘Nick Cave is toch wél toonvast?’»

HUMO En is Nick Cave nu toonvast of niet?

Peerens «Ik heb de proef van de pudding gefret. Ik kan een beetje met een piano uit de voeten, ik heb een simpel toonladdertje gespeeld – do re mi fa sol – en ik heb de Cave streng aangekeken en gezegd: zingt dat eens na! Dat heeft hij gedaan, of althans geprobeerd. Dan heb ik een poging gedaan om hem samen met het instrument een paar simpele noten te laten zingen. Ineens ging er verbolgen rumoer door die zaal. Die daajhaard fans waren diep teleurgesteld. De bodem onder hun idolatrie was weggeslagen.»

HUMO Hoe reageerde Nick Cave?

Peerens «Die zag het probleem niet. Of beter: hij hoorde het niet. Want als hij het wél had kunnen horen, had het probleem nooit bestaan. Dan had hij een ander beroep gekozen, of correct leren zingen. Maar dat publiek begon dus ‘boe’ te roepen en zijn centen terug te vragen. Dat werd een volksoproer van ouder wordende meerwaardezoekers, echt gevaar viel er dus niet te vrezen, maar toch. Ik heb het brandje moeten blussen.»

HUMO Hoe heb je dat gedaan?

Peerens «Ik heb gezegd: laat ons niet te snel tot conclusies springen, want zo zegt ge dat in het Engels. Ik zie twee mogelijkheden: ofwel zingt de heer Cave serieus vals, ofwel is die piano niet deftig gestemd, en overtreft het muzikale gehoor van de onsympathieke Australiër dat van de pianostemmer van dienst. Nu was die pianostemmer daar ook aanwezig, en die riep: ‘Ik heb die piano twee uur geleden nog gestemd, en ik ben een professional, als ge ’t wilt weten.’ ‘Watte?’ riep Nick Cave, ontwakend uit zijn geslagenhondheid, ‘wordt gij betaald om een piano zo half zijn gat te stemmen?’ Het publiek koos eensgezind de kant van Nick Cave. Een paar oude vrouwtjes stonden al paraat om de pianostemmer te lynchen. Ik heb die piano gauw bijgestemd, dat was niet veel werk, er waren een paar snaren die hoogstens één vijftiende van een komma te laag stonden. Ik wilde de test herdoen, deze keer met een onfeilbaar gestemde piano. Zo ver is het helaas niet gekomen.»

HUMO Waarom niet?

Peerens «De Cave kreeg een flauwte. Hij kon nog juist de micro pakken en fluisteren: ‘Sorry, ik heb nen acute aanval van rouwverwerking. Salukes.’ En hij strompelde de coulissen in. Het publiek reageerde uitzinnig. Mensen begonnen te blèten en vielen mekaar in de armen. ‘Wij hebben Nick Cave écht zien lijden,’ zeiden ze tegen elkaar, ‘Live! Met in mekaar zakken en strompelen en al!’ Meer kan een fan niet dromen.»

‘Conversations with Nick Cave’, woensdag 29 mei, De Roma (uitverkocht).

Humo 4095/09 van 26 februari 2019

Dit artikel verscheen in:

HUMO van dinsdag 26 februari 2019

Lees alle reportages

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: