De zorgen van 20'ers en 30'ers. 'Millennials denken te weinig voor zichzelf, maar dat is niet hun eigen schuld. Ze zijn zo opgevoed'

, door (hvt)

58

'Keuzevrijheid is positief. Maar laat iemand kiezen tussen 24 potjes jam en hij wordt er alleen maar ongelukkig van'

HUMO Uw boek begint met de keuzestress waaronder 20’ers en 30’ers lijden. Hebben andere generaties daar minder last van?

Nienke Wijnants «Natuurlijk is het geen exclusief millennialprobleem, maar toch: als je als bejaarde stress ervaart in de supermarkt omdat je vertrouwde wasmiddel er niet meer is, dan is dat een andere soort stress dan wanneer je op een belangrijk scharniermoment in je leven overweldigend veel opties ervaart. In een niet zo ver verleden trouwden mensen vroeger en kregen ze vroeger kinderen, terwijl ze pas veel later, rond hun 50ste, financieel succesvol en onafhankelijk werden. Nu ligt het zwaartepunt qua ingrijpende keuzes rond je 30ste. Dat brengt stress met zich mee. Bovendien hebben millennials de neiging er zelf nog een schepje bovenop te doen: er zijn 37 jobs die ze weleens zouden willen proberen. Maar ondervraag je ze daar serieus over, dan blijven er al snel maar drie meer over die ze écht willen. Ze verbreden de opties, in plaats van ze te versmallen.»

'Een burn-out op je 30ste? Dat is niet zo raar als je elke dag wakker wordt met een lijst van vijftien doelen die je wilt afvinken'

HUMO Keuze hebben is toch ook goed?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: