Eddie Izzard: 'Ik bén helemaal niet voor de mannen. Als ik vrouwenkleren draag, ben ik een lesbienne'

, door (nj)

28
1200

Eddie Izzard (57) «Mijn huidige show heet ‘Wunderbar’, wat Duits is voor fuckin’ fabulous. Een uitgesproken positieve titel dus, wat me billijk leek in dit uitgesproken negatieve, kille en rechtse tijdsgewricht. En dat ik voor een Duits woord gekozen heb, heeft vooral te maken met mijn grote liefde voor Europa, en mijn misprijzen voor de brexit en de voorstanders ervan. Ik hou ook van de Duitse taal, bin stolz dass ich es spreche.»

HUMO U spreekt het zelfs erg goed: om uw Duitse fans ter wille te zijn, hebt u al eens een volledige tournee in hun taal gedaan. Nooit overwogen om hetzelfde te doen in het Nederlands?

Izzard «Nee. Jullie Engels is gewoon te goed, met dank aan Hollywood en rock-’n-roll. Bijgevolg is mijn Nederlands er totaal niet op vooruitgegaan sinds de vorige keer dat ik bij jullie ben komen optreden. ‘Dank u wel’, ‘goeiendag’ en ‘alstublieft’: verder reikt mijn kennis niet. Maar wie weet leer ik het ooit nog weleens, want ik vind het fijn om mensen in hun eigen taal te kunnen aanspreken. Nelson Mandela zei ooit: ‘Spreek je iemand aan in een taal die hij begrijpt, dan bereik je zijn hoofd. Spreek je iemand in zijn eigen taal aan, dan bereik je zijn hart.’ Daarom heb ik ook al shows in het Frans en in het Spaans gedaan, en ben ik vast van plan om ooit nog Arabisch en Russisch te leren. Als het even kan, zou ik zelfs in alle 193 landen van de wereld willen spelen. Ik heb nog een lange weg te gaan, want ik zit nog maar aan om en bij de vijftig landen.»

HUMO Zouden ze in de Arabische wereld kunnen lachen met een man die zijn lippen stift en hoge hakken draagt?

Izzard «Weet ik niet. Al denk ik dat het wel in mijn voordeel speelt dat ik het er verder niet over heb in mijn comedy, dat ik er geen punt van maak.

»In het verleden heeft dat overigens ook weleens in mijn nadeel gewerkt. Ik herinner me dat ik ooit in New York optrad toen ik nog niet zo bekend was in Amerika. Er was een heel contingent aan overduidelijke gays komen opdagen, maar die verlieten massaal het theater toen ze in de gaten kregen dat ik eigenlijk helemaal niks homoachtigs deed. Mind you, ik bén helemaal niet gay. Ik ben een hetero wanneer ik mannenkleren draag, en een lesbienne wanneer ik me als vrouw uitdos.»

HUMO Waar hebt u het zoal over in ‘Wunderbar’?

Izzard «Over zowat alles vanaf de big bang tot nu. Ik ontvouw mijn hoogstpersoonlijke theorie over het universum, ik praat over koningen en krijgsheren uit het verre verleden, en ik leg uit waarom de 21ste eeuw volgens mij dé eeuw is: ofwel gaan we met z’n allen voorgoed de dieperik in, ofwel maken we een nieuw begin. Reden te meer waarom ‘Wunderbar’ zo goed als zeker mijn voorlopig laatste show wordt.»

HUMO Hoe bedoelt u?

Izzard «Hierna ga ik de politiek in.»

HUMO Dat hebt u eerder al beweerd: een jaar of tien geleden vertelde u dat u in 2020 burgemeester van Londen wilde worden.

Izzard «Dat plan heb ik laten varen: ik ben erg te spreken over de huidige burgemeester (Sadiq Khan, red.), en ik hoop dat hij een tweede termijn krijgt. Maar bij de eerstvolgende landelijke verkiezingen – ook al is het op dit moment nog lang niet duidelijk wanneer die zullen plaatsvinden – wil ik opkomen voor Labour. Ik méén het.»

HUMO U wilt parlementariër worden?

Izzard «Correct. Maar niet voor de rest van mijn dagen, hoor. Uiteindelijk wil ik sowieso weer terugkeren naar mijn eerste liefde, de comedy. Een beetje zoals Arnold Schwarzenegger weer is beginnen te acteren na zijn gouverneurschap van Californië. Comedy is per slot datgene waarvoor ik op de wereld ben gezet, dat heb ik al vrij vroeg in mijn leven beseft.»

HUMO Wanneer precies?

Izzard «Ik denk… Op mijn 16de, toen ik voor het eerst een rolletje van enige betekenis mocht spelen in een schoolvoorstelling. Het was ‘The Comedy of Errors’ van Shakespeare, en ik mocht gestalte geven aan de gehandboeide knecht van één of andere hertog die me letterlijk aan de ketting hield. Ik droeg een reusachtige helm, waaraan ik vooraf thuis een visdraad had bevestigd zodat ik als een soort geinige goocheltruc m’n vizier op en neer kon klappen: op die manier slaagde ik er bijvoorbeeld in om een biertje te drinken wanneer de hertog en ik in de pub zaten. Er werd geweldig hard om gelachen, herinner ik me, al vond mijn leraar het ‘niet echt Shakespeare’ (lacht). De kick die ik toen ervaren heb, was zo verslavend dat ik er nu nog altijd de halve – wat zeg ik, de héle aardbol voor afreis.»

HUMO Meneer Izzard, tot ziens in België.

Izzard «Dank u wel, goeiendag, alstublieft.»

Humo 4097/11 van 12 maart 2019

Dit artikel verscheen in:

HUMO van dinsdag 12 maart

Lees alle reportages

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: