Diddy Wah Diddy: 'Inspiratie is iets voor losers'

, door (md)

1
a1

Ik bevond mij in het gezelschap van de toneelspeler Josse De P., in een lichte hoek van een donker café. Dat was fijn, zoals altijd. Ik was ook al bang voor het moment dat komen ging, zoals altijd. Die flits waarin Josse zijn broekspijpen zou opstropen zoals boeren dat in oude Vlaamse films gemeenzaam met hun hemdsmouwen deden. En wat ook zeker ging gebeuren, was dat hij even later zijn vals gebit zou uithalen en etaleren, en daarna op mijn droge mededeling ‘Joske, ik denk dat ik eens naar huis ga’ boos zou antwoorden: ‘Wie nu naar huis gaat, is mijn vriend niet meer!’

Heerlijke nachten waren het, waarin wij het zowel over Wittgenstein hadden als over witte wijn, over het betere acteerwerk van de één als over het betere achterwerk van de ander. De gewaardeerde acteur en mens schreef in die dagen een wekelijkse column in De Standaard. Ik las die stukjes graag en was heimelijk ook wel van plan om zelf ooit voor die korte afstandsdiscipline binnen de journalistiek te gaan. Daarom vroeg ik aan mijn vriend hoe hij eigenlijk aan zo’n stukje begon. Of hij wel altijd inspiratie had. Hij grijnsde even, en terwijl hij de woorden ‘Jean-Pierre, nog een calvados’ in de richting van de kastelein gooide en nog snel een zelfgerolde sigaret opstak, grijnsde hij nog wat meer. Toen zei hij: ‘Inspiratie is iets voor losers, Marc! Wie denkt dat hij kan schrijven, kan dat ook over deze asbak hier.’

Volgende week dus: asbak!

Zoek meer artikels over: ,

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: