'In the End': Het requiem van The Cranberries

, door (nj)

26
a1

In the End’ is een postume plaat, en wel eentje die het uiterste van de drie resterende Veenbesjes heeft gevergd: naast een technisch huzarenstukje – waarover later meer – was het vooral ook een emotionele krachttoer om de elf onafgewerkte demo’s die ze in handen hadden tot elf afgewerkte songs om te smeden. ‘Amper drie maanden na Dolores’ overlijden stonden we alweer in de studio,’ zegt Noel Hogan, leadgitarist op en coauteur van de volledige Cranberries-catalogus. ‘Dat heeft ons zonder twijfel geholpen in het rouwproces, al moet ik toegeven dat het bij momenten wel érg zwaar was.’

Noel Hogan «De kiem van ‘In the End’ werd gelegd in juni 2017, toen we een wereldtournee halverwege hebben moeten afbreken vanwege Dolores’ aanhoudende rugproblemen. Op dat moment zijn we ieder onze eigen weg gegaan: Dolores vloog terug naar New York, waar ze woonde, ik keerde terug naar mijn gezin in Ierland. Om de vrijgekomen tijd enigszins nuttig vol te maken, zijn we vervolgens allebei aan nieuwe songs beginnen te werken – we communiceerden via e-mail en telefoon. Dat schoot zo goed op dat we tegen Kerstmis voldoende materiaal hadden om een plaat te maken, de eerste met nieuw werk sinds ‘Roses’ uit 2012. Het idee was dat we na de feestdagen eerst nog een tournee door China zouden afwerken, en dat we daarna de studio zouden induiken. Maar dat is er helaas nooit van gekomen.»

HUMO Waar was je toen je het trieste nieuws vernam?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: