Wat weet het web over je kind? En hoe moet je daar als ouder mee omgaan?

© Lukas Verstraete

, door (hvt)

11

'Het internet is als een snoepwinkel: op een dag staat je kind er tóch. En dan kan het maar beter weten dat je buikpijn krijgt van te veel zoetigheid'

Een Amerikaanse vader loopt een supermarkt van de Target-keten binnen. Hij is woest en wil de manager spreken: ‘Waarom sturen jullie mijn dochter kortingsbonnen voor babykleren en babybedjes? Ze zit nog op de middelbare school! Willen jullie haar misschien aanmoedigen om zwanger te worden?’ De reclamefolder waarmee hij zwaait, is inderdaad uitdrukkelijk aan zijn dochter gericht en staat vol met babyartikelen. De manager verontschuldigt zich uitvoerig. Een paar dagen later belt hij de boze klant op om nogmaals zijn excuses aan te bieden. Alleen piept de vader nu anders: ‘Euh, mijn dochter en ik hebben eens gepraat. Blijkbaar was ik niet helemaal op de hoogte van wat hier in huis gaande is. In augustus word ik opa.’ De Target-keten kende de dochter blijkbaar beter dan haar eigen vader.

Niks op het web is gratis, daarvan is elke volwassene zich stilaan bewust. Alleen betalen we Facebook en Google niet met geld, maar met onze persoonlijke gegevens: al die big tech-bedrijven sprokkelen onze zoekopdrachten, foto’s, likes en online comments, om ze vervolgens door te verkopen aan adverteerders, die met die schat aan informatie heel gerichte reclame op ons afvuren. En dat doen ze ook met onze kinderen. Wat weet het web allemaal over hen?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: