Heleen Debruyne: 'Net als vrouwen gemaakt zijn om te moederen, zijn mannen gemaakt om te vaderen'

, door (hdb)

40
VROUWENTONGEN 1200
© Belgaimage

Vrouwen werken vaker deeltijds om voor de kinderen te zorgen, vrouwen nemen meer ouderschapsverlof op, vrouwen zitten dichter op de huid van hun kroost. (Te dicht, denk ik soms. Stilletjes, want ik wil niemand boos maken.) Dat is onmiskenbaar zo, al die decennia emancipatie, al die crèches ten spijt. Ik kan best begrijpen dat mensen gaan geloven dat het niet anders kan, dat er wel een soort vrouwelijke essentie moet bestaan die wezenlijk verschilt van de mannelijke.

De wetenschap bevestigt hun vermoedens en mijn angsten: vrouwen zijn gemaakt om te moederen. Niet alleen omdat ze beschikken over een baarmoeder en melkklieren, maar ook, volgens recent neurologisch onderzoek, omdat hun brein verandert tijdens de zwangerschap en bevalling. Hormonen veranderen de structuur van het brein, er komt meer hersenactiviteit in gebieden die instaan voor empathie, angst en sociale interactie. Dat is goed, dat zorgt ervoor dat moeders hun hulpeloze, hongerige, eindeloos krijsende wurm niet uit het raam gooien, maar op zoete toon toespreken en vol melk gieten.

Dat vinden die moeders zelfs leuk: door de veranderingen in hun brein lichten er beloningscentra op als de baby nog maar naar ze lacht. Zo is de hele babyfase draaglijk, terwijl die objectief gezien een verschrikking is. Je geeft al je tijd en slaap aan een wezen dat niets zelf kan, niet rationeel kan redeneren en niet bepaald uitblinkt in dankbaarheid. Meestal zijn ze ook nog eens lelijk, die baby’s. Goddank hebben alle vrouwen de aanleg om die veranderingen in het brein door te maken. Bevalling en geboorte maakt het – als alles goed gaat – wakker.

Dus ja, vrouwen zijn gebouwd om te moederen. Maar de wetenschap stelt me ook gerust. Net als vrouwen gemaakt zijn om te moederen, zijn mannen gemaakt om te vaderen. Ze hebben handen aan hun lijf om papfles en kind mee vast te houden. En ook hún brein verandert. Anders dan vrouwen wordt er geen hersengebied wakker gemaakt door het dragen en uitpersen van een kind. Hun hersenen veranderen pas als ze intensief bezig zijn met zorgen voor hun wurm. Net daar gaat het mis.

Tien dagen vaderschapsverlof zijn lachwekkend kort. En mannen durven niet zo snel ouderschapsverlof op te nemen als dat niet past in hun bedrijfscultuur, volgens onderzoek van de Nederlandse sociologe Leonie Van Breeschoten. Maar één op de drie aanvragen voor ouderschapsverlof of tijdskrediet komt van vaders.

Mannen passen de betrokkenheid bij hun gezin aan hun werk aan, stelde ze vast, vrouwen passen hun betrokkenheid bij het werk aan het gezin aan. Vaak verdienen mannen meer, zodat zo’n keuze binnen een gezin logisch lijkt, onvermijdelijk zelfs. Dat mannen meer verdienen, heeft ook veel te maken met het feit dat vrouwen kinderen krijgen. Zo zitten we vastgedraaid. Zo blijf je overal maar zorgende moeders zien. Terwijl het een biologisch feit is dat mannen ook kunnen zorgen – als ze het maar vaker doen.

Humo 4103/17 van 23 april 2018

Dit artikel verscheen in:

HUMO van dinsdag 23 april

Lees alle reportages

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: