Pretpedagogie, schrikpedagogie of gewoon demagogie: zes oud-leerlingen blikken terug op hun strenge collegetijd

, door (hvt) en (sp)

62

Mark Eyskens: ‘Gillende stemmetjes’

Oud-premier Mark Eyskens (85) studeerde in 1951 af als primus perpetuus in de Grieks-Latijnse van het Leuvense Sint-Pieterscollege. Hij zat vaak in de strafstudie, moest Griekse verhalen uit zijn duim zuigen en kende meisjes alleen als magische droomwezens. Maar toch had hij een fijne tijd tussen de vaak rigide priester-leraars.

HUMO U behaalde op het einde van elk schooljaar een gouden medaille. Waren die punten te danken aan de strenge schoolaanpak of was u intrinsiek gemotiveerd?

MARK EYSKENS «Ik studeerde graag en voelde mij goed in die strenge omgeving. De prefect was dan wel een soort KGB-man die kattenkwaad leek te kunnen ruiken, toch nam ik dat erbij. Ik heb op donderdagnamiddag meermaals in de strafstudie gezeten. Honderdmaal moest ik hetzelfde zinnetje opschrijven: ‘Ik zal niet meer babbelen in de les.’ We moesten eerbied tonen voor de leraars, die vaak priesters waren. Elke les begon met een gebed en op zondag moesten we allemaal naar de hoogmis. Maar nadien trokken we met de kameraden naar de Leuvense cafés. Een mooi evenwicht.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: