Arno, chanteur de charme wordt vandaag 70 jaar: 'Als ik niet kan spelen, word ik tureluurs'

© Johan Jacobs

, door (jub)

596

'Ik ben verslaafd aan adrenaline, het is mijn maîtresse'

We hebben afgesproken in Le Petit Chou de Bruxelles bij Arno om de hoek, het soort etablissement waar je tijdens een interview van een paar uur zowel Marc Didden, Jan Decorte als platenbaas Firmin Michiels ziet voorbijwandelen. Arno arriveert zoals hij altijd arriveert: in zijn zwarte boots, zwarte broek, zwarte hemd en zwarte blazer, en zijn eeuwige plastic zakje met daarin De Morgen, De Standaard, Le Soir en Humo. Elke middag komt hij hier zijn boekskes lezen. Als hij tenminste niet aan zijn nieuwe plaat aan het werken is, die in september verschijnt.

Arno «Ze is af! Opgenomen met John Parish. Gemixt in Bristol.»

HUMO Heb je al een titel?

Arno «‘Santeboutique’. Er klinkt een attitude belge in door. De nummers zijn in het Frans en het Engels. ‘Santeboutique’ klinkt ook een beetje surrealistisch.»

HUMO ’t Is in ieder geval een typische Arno-titel.

Arno «Ja. Het is ook de titel van een song op de plaat. Santenboetiek is een Belgisch-Franse uitdrukking, ik denk niet dat veel mensen het kennen (het betekent zoveel als rommel of een boeltje, red.).»

HUMO Ik ken het, als Limburgs dialect.

Arno «Ah ja? ’t Is ook Oostends, en in het noorden van Frankrijk gebruiken ze het ook. Hoe schrijven jullie het in Limburg?»

HUMO We schrijven het nooit.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: