Eeuwig spits Jan Mulder: 'Een kwartier na het verdiende Genkse kampioenschap floept het televisietoestel weer aan. Het spijt me'

, door (jmu)

19
mulder 1200
© Photonews

Het nieuws van twaalf uur meldt dat in Genk een plein is verbouwd tot een openluchtcinema. Op het reusachtige scherm zal Anderlecht – Racing Genk worden geprojecteerd, met daarvoor een podium waar de kampioenen diezelfde nacht nog zullen worden gehuldigd, mits Brugge punten laat liggen in Luik en de strijd tegen Anderlecht gunstig verloopt.

Om één uur zet ik de televisie nog eens aan. Op het Museumplein in Amsterdam hebben zich honderdduizend mensen verzameld om de prestaties van Ajax te vieren. De officiële festiviteiten beginnen om half vijf. Nog drieëneenhalf uur wachten. Het worden onvergetelijke uren. Op de klanken van Bob Marley en Johnny Jordaan, Manke Nelis en Jantje Smit, wereldberoemde Nederlandse diskjockeys en rappers, zingen en springen de eindeloze legers Ajacieden zich warm. Op de gevel van het Van Gogh Museum staat in koeienletters: ‘Van Gogh juicht voor de nieuwe Hollandse meesters!’ Ik ben de enige Nederlander die dit schitterende feest de warming-up voor Anderlecht – Racing Genk vindt. Leuk idee. De kampioenswedstrijd in Brussel zal worden uitgezonden door Ziggo, toevallig ook hoofdsponsor van Ajax.

Vijf minuten voor we overschakelen naar het Constant Vanden Stockstadion komt er uit mijn televisietoestel een geweerschot. Het beeld wordt zwart. Enkele seconden later verschijnt de tekst: ‘E52-32. Helaas, het tv-signaal bij je thuis is verstoord. Is je kabel goed aangesloten? Kijk op ziggo.nl/E52 voor meer oplossingen.’ Ik wil die wedstrijd in het kader van mijn verslag in Humo graag bekijken, ik las namelijk een artikel in Sport/Voetbalmagazine over trainer Philippe Clement en hoe hij van Racing Genk zo’n geoliede machine had gemaakt met een systeem ‘dat naar een 3-4-3 neigt om te domineren’: ‘Berge laat zich uitzakken tussen de centrale verdedigers, Joakim Maehle en Jere Uronen dweilen hun flank af en sturen Ito en Trossard wat meer richting centrum om daar de aandacht van de verdedigers af te leiden en ruimte te laten voor Malinovskyi.’ Ik wil zien of het in de praktijk echt zo gaat. Nog steeds staat de tekst over de kabelstoring op het scherm. Een heatmap op mijn mobiele telefoon toont aan dat driekwart van het land is gestoord. Je kunt eventueel bellen naar het hoofdkantoor. Miljoenen Hollanders doen dat. Zinloos. ‘Hebben wij een radio?’ ‘Een radio. Nee, denk het niet. Radio. Wat een raar woord is dat geworden, hè? Op de televisie zit Radio 1 van de VRT op nummer 844, probeer dat eens.’

Ik zie verdachte bewegingen in de bocht van de weg, halverwege het dorp. Mannen die zwoegen in de grond. Spades gaan de lucht in, metalen gereedschapskisten blinken in de ondergaande zon. Iets in me zegt: kabels. Ik doe mijn jas aan en ga erheen. De twee werknemers van Ziggo antwoorden op mijn vraag wat er aan de hand is, dat ze de technische storing repareren. ‘Heel makkelijk, we hebben daarvoor speciale apparatuur. Dat lek hebben we zo te pakken, je kunt zo weer naar het Songfestival kijken.’ Hij pakt een zakje shag en begint een sigaret te frommelen. De collega, ook op z’n dooie gemakje: ‘Ajax vanmiddag op het Museumplein gezien?’ Ik knik en denk aan de geheimen van het wonderschone spel van Racing Genk, mij uitgelegd door Voetbalmagazine. In Nederland is men niet gevoelig voor Trossard, ik verzwijg dus zijn naam teneinde de Ziggo-technici in dat gat niet nóg lustelozer te maken. Twee uur later, een kwartier na Anderlecht – Racing Genk (1-1) en het verdiende Genkse kampioenschap omdat Brugge in Luik verliest, floept het televisietoestel weer aan. Het spijt me.

Humo 4107/ 21van 21 mei 2019

Dit artikel verscheen in:

HUMO van dinsdag 21 mei

Lees alle reportages

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: