Kirsten Lemaire over leven zonder Lambrecht: 'Plots word je keihard met de neus op de feiten gedrukt: het nonkeltje van de werkvloer is weg'

© Johan Jacobs

, door (vvp)

36

'Christophe heeft van de wereld een meer knuffelbare plek gemaakt'

De laatste keer dat Kirsten Lemaire (43) in Humo stond, was ze ziekjes: gezwollen keel, krakende stem, bulderende hoest. Nu is het weer van dattum: ‘Het is al lang geleden dat ik nog eens ziek ben geweest, er zal wel iets in de lucht hangen... Maar zo houden we de traditie tenminste in stand.’ (lacht) Er hangt nog méér in de lucht bij Studio Brussel. Hoe gaat het op de redactie, nadat het noodlot zich weer van zijn hufterigste kant heeft laten zien?

Kirsten Lemaire «Het gaat. Van dag tot dag. Die zondagavond hoorden we het verschrikkelijke nieuws en maandagochtend moesten we komen werken, maar het gíng gewoon niet. We hebben geprobeerd om de week na zijn overlijden vooral heel intens sámen te beleven. Door over Christophe te praten, foto’s en filmpjes te tonen, herinneringen op te rakelen... Het werd een dagelijks ritueel. Het heeft ook deugd gedaan dat zijn blok, dat heilige blok van 9 tot 12, een week lang met zijn muziek is gevuld.

»Als je rouwt, komt alles in vlagen. De ene keer voel je je sterk en zorg je voor de collega’s die die hulp kunnen gebruiken. De andere keer denk je: als ik moet bleiten, dan dóé ik dat gewoon. Het is belangrijk om dat verdriet toe te laten. Soms ben je geconcentreerd met iets bezig, en word je plots overvallen door kleine dingen – een liedje, veelal – die je keihard met de neus op de feiten drukken: het nonkeltje van de werkvloer, de allerliefste van ons allemaal, is weg. En hij komt niet meer terug.»

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: