Eeuwig spits Jan Mulder: 'Anderlecht bestaat volgend seizoen uit tien voetballers en een veel te groot standbeeld'

, door (jan mulder)

28
mulder 1200

Chefs en eerste hulpjes panikeerden door de onvoorstelbare sensatie die zich totaal onverwacht als een meteoor vanuit de voetbalhemel diep in Neerpede had geboord: Vincent Kompany naar Anderlecht!

Het Laatste Nieuws verscheen de volgende dag met oorlogsletters en tien volledige pagina’s gewijd aan Kompany, die een driejarig contract heeft getekend als speler-trainer van zijn oude club. Andere bladen trokken er twaalf pagina’s voor uit, veertien soms. Het hele land stuiterde, iedereen herleefde, alles kreeg weer kleur. Als Kompany RSC Anderlecht voor een bedrag van 100 miljoen van Coucke had gekocht, was ik minder verbluft geweest dan nu door die rol van speler-trainer.

Als Vincent zich opeens had opgeworpen als kandidaat-opvolger van Jean-Claude Juncker als voorzitter van de Europese Commissie: begrijpelijk. Vader Pierre Kompany schreef op 18 mei in The Times: ‘Vincent could do well in charge of something like FIFA.’ Zeker weten. Het zit in de familie. Pierre is burgemeester van Ganshoren en Vincent is eigenlijk al zijn leven lang de ideale speler-trainer van België; vroeger werd zo iemand eerste minister genoemd. Waarom heeft hij die mogelijkheid niet benut?

Coucke was alerter dan het land, hij zag zijn jour de gloire als eerste en spendeerde al het beschikbare geld dat hij had. Hulde. Anderlecht gaf een foto vrij van één van de geheime bijeenkomsten die tot het ongekende succes hadden geleid. Aanstaande speler-trainer Kompany, sportief directeur Arnesen, manager Verschueren en president Coucke kijken ten huize van Verschueren in het schemerdonker zwijgend naar de televisie. Het plaatje heeft iets weg van de bunker onderin het Witte Huis, waar president Barack Obama en minister van Buitenlandse Zaken Hillary Clinton met een aantal stafleden keken naar het doden van Osama bin Laden door Amerikaanse soldaten met een headcam op hun helm.

Allerlei functies waarvoor Vincent Kompany geschikt is, wandelen door mijn gedachten. Waarschijnlijk is niets te hoog gegrepen. Waarom denk ik dan dat de opdracht speler-trainer van Anderlecht te moeilijk zal blijken? De speler Vincent strijkt van Manchester City neer in een slecht elftal van Anderlecht. Bovendien is de Belgische competitie lastiger dan hij denkt. De trainer zit zonder diploma en heeft nul ervaring. Anderlecht bestaat volgend seizoen uit tien voetballers en een veel te groot standbeeld. Hij is ongeschikt voor de baan, hij is van brons. Wat Anderlecht en Kompany samen dromen, is een droom uit het verleden, toen in lagere klassen het fenomeen speler-trainer sporadisch voorkwam.

In Engeland combineerde Ruud Gullit de twee onverenigbare hoedanigheden bij Chelsea. Lang duurde het niet. De speler in de verdediging van Anderlecht die trainer Kompany naast vaste waarde Vincent Kompany opstelt, is té afhankelijk van de trainer Kompany. Opstelling, salaris, de bank, eventuele gedwongen transfer op het einde van het seizoen: alles is in handen van de coach, Kompany, jouw kameraad in de kleedkamer en op het veld. Hij beslist een uur later met de stafleden op de herenetage over jouw toekomst. Niet aan beginnen. Dat Kompany het toch doet, ontroert me.

Leider van de FIFA, EU of België, hoofdredacteur van Het Laatste Nieuws, ambassadeur in Washington of Hoge Commissaris voor de Mensenrechten, verbroedering en voorspoed all over the world: alle onwaarschijnlijk mooie posities heeft hij laten schieten wegens die verloren gewaande emotie. Vincent Kompany verdient de Nobelprijs voor clubliefde.

Humo 4108/22 van 28 mei 2019

Dit artikel verscheen in:

HUMO van maandag 27 mei 2019

Lees alle reportages

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: