Diddy Wah Diddy: 'Pech voor Sam'

, door (md)

20
a1

Het antwoord kwam snel en was keihard. Het zei: ‘Met Zo’n Stem Zult Gij Nooit Ofte Nimmer Voor De Radio Werken.’ Een harde klap, want laat ‘Voor De Radio Werken’ nu net mijn laatste levensplan zijn.

Ik zou graag een zender vinden die mij toelaat, zolang ik nog kan ademen, mooie plaatjes voor de mensen te draaien. Van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat. En als ik ‘plaatjes’ zeg, dan bedoel ik allerhande plaatjes. En met ‘de mensen’ wil ik allerhande mensen zeggen. Piepjonge en stokoude. Kuifjes publiek, dus, maar way beyond.

Ik zou bij het krieken van de dag bijvoorbeeld beginnen met ‘Good Day Sunshine’ van The Beatles, en wanneer de wereld gaat slapen stijlvol eindigen met ‘Strangers in the Night’ van Frank Sinatra of ‘Blues in the Night’ door Ella Fitzgerald.

En als ze braaf zijn, mogen overdag ook Nat King Cole en Dean Martin meedoen. Bobbejaan Schoepen en Bob Marley. Prince, Bowie, Cohen en Dylan.

En Raymond, Ray Charles. The Who, The Kinks, The Small Faces. Brel, Brassens, Dutronc en France Gall. En Elvis en de Stones, of course. En al die wonderlijke jongens en meisjes van vandaag en morgen, natuurlijk.

Alles netjes gedoseerd en weloverwogen en met lichtjes bevende meesterhand in de juiste volgorde gezet. Met niet te veel uitleg erbij, maar ook niet te weinig.

En beloofd: om de drie plaatjes draaien we er eentje van een vrouw.

Pech alweer voor Sam Bettens. 

Humo 4108/22 van 28 mei 2019

Dit artikel verscheen in:

HUMO van maandag 27 mei 2019

Lees alle reportages

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: