Uit de platenkast van Mauro: '‘Una donna per amico’ van Lucio Battisti

, door (mp)

Deel
Uit de platenkast van Mauro: 'Mauro Pawlowski'

In streken waar mensen doorgaans veel zon op hun bol krijgen, blijken virtuoze muzikanten als vanzelfsprekend te worden gerespecteerd. De Braziliaanse tegencultuur in de seventies ageerde niet tegen de dictators via monotone doemklanken, maar met gesofisticeerde composities. En ik zie de Spaanse regering ook niet zo dadelijk de flamencogitaristen aanmanen tot wat minder uitsloverij. Alhoewel ik ben opgegroeid in de Vlaamse motregen, werd mijn reine zieltje bij de geboorte al gecorrumpeerd door bloedverwante Italianen. Gelukkig maar. In Italië is het de normaalste zaak van de wereld om als popster de eigenzinnige rebel uit te hangen én te klinken als een discoversie van Steely Dan. Zou je hier niet mee moeten afkomen. In Wallonië dan weer wel, wat enorm voor zijn bevolking pleit.

Een moeilijk voor de terughoudende – ik bedoel natuurlijk smaakvol ingetogen – Vlaming te verklaren Italiaanse artiest is wijlen Lucio Battisti. Het type antiheld met best nog een normaal imago vergeleken met sommige van zijn tijdgenoten. Maar dan zie je de hoes van zijn psychedelische folkplaat ‘Il nostro caro angelo’ en... Nu ja, googel die maar eens. Mijn favoriete plaat van Battisti, ‘Una donna per amico’, heeft ook al een vreemde hoesfoto. De zanger zit op een terrasje met een (kuch) zeer interessante dame, terwijl hij wat lullig koffie drinkt met een lepeltje. Alsof er voor de gelegenheid een paparazzo werd ingehuurd – en waarom niet. Maar de muziek is prachtig. Mediterrane softrockserenades met een specifiek doel. De zeer interessante dame ervan overtuigen om nog eens een terrasje te doen, natuurlijk.

Humo 4110/24 van 11 juni 2019

Dit artikel verscheen in:

HUMO van dinsdag 11 juni

Lees alle reportages

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: