Polyamorie is in opmars: 'In mijn hart is plaats voor meer dan één liefde, zoals een ouder ook van meerdere kinderen kan houden'

© Charlotte Dumortier

, door (sp)

454

Volgens sommigen is monogamie een verstikkende uiting van onze drang naar zekerheid en geborgenheid. De meervoudige liefde zou ons natuurlijker afgaan. Kijk maar naar hoe de mens openlijk geliefden deelde in de oertijd of hoe slechts 9 procent van alle diersoorten monogaam is, en dan nog komt er vaak overspel bij kijken. Polyamorie zou het antwoord kunnen zijn op het dilemma dat de mens al eeuwen teistert: de drang naar vrijheid en avontuur enerzijds, en geborgenheid en standvastigheid anderzijds. Humo sprak met vijf mensen die de liefde vinden in de armen van meerdere partners.

HANNE (27) «Voor ik mijn echtgenoot leerde kennen, had ik een monogame relatie met mijn eerste lief. Die relatie was soms beklemmend. Ik wilde vrijer omgaan met mannen en vrouwen. Ik wilde iets opbouwen, maar tegelijk ook vrij zijn. Toen ik mijn echtgenoot leerde kennen, gaf hij aan dat hij me leuk vond, maar dat hij geen vaste relatie wilde. In het begin vond ik dat prima, maar hoe meer ik me aan hem hechtte, hoe meer ik een duidelijk omlijnd relatiekader nodig had.

»Polyamorie bleek een leerproces. Ik heb lang aan mezelf getwijfeld, maar leerde sterk genoeg te zijn om te zeggen: ja, ik breek uit de monogamie. Dit is wat ik wil, fuck die hokjesmentaliteit, het is oké om te zijn wie ik ben.

»Mijn man en ik hebben anderhalf jaar lang een relatie gehad met een vrouw. We gingen op date met z’n drieën, maar ook apart. Onze vriendin Imke bleef vaak slapen en spendeerde hele weekends in ons appartement, maar we gingen uit elkaar omdat we een ander idee hadden over de toekomst.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: