Uit de platenkast van Mauro: 'Radio Pyongyang: Commie Funk and Agit Pop from the Hermit Kingdom’

, door (mp)

Deel
Uit de platenkast van Mauro: 'Mauro Pawlowski'

Het begint met een nerveus gesprek tussen twee Aziaten. Geen flauw idee waarover ze het hebben, maar ze klinken alvast opgewonden. Naar mijn gevoel lijken ze iets spectaculairs aan te kondigen. Dan breekt de hel los. Met een orkestrale bombast waarbij zelfs André Rieu in blinde paniek dekking zou zoeken, begint een groot koor aan iets dat klinkt als een lofzang. Simultaan weergalmt het geluid van een laag overvliegende straaljager. Ritme en melodie zijn onmiskenbaar Russisch. Je ziet de bijbehorende kozakkendans zo voor je. Pas op! Daar komt die straaljager weer aangevlogen. Intussen maakt het koor plaats voor een enkele vrouwenstem. We krijgen een intro voorgeschoteld die wat lijkt op de titelmuziek van Kapitein Zeppos, waarna de zangeres een melancholische popsong inzet, onder andere begeleid door een helaas net niet juist gestemde country-and-western lap steel gitaar. Heel even komt dat machtige koor weer opdoemen, maar alles moet dan blijkbaar toch wijken voor een fanfare. Oké dan. Exit fanfare nu. Enter een uptempo discobeat. En zo gaat het maar door. Welkom bij ‘Radio Pyongyang: Commie Funk and Agit Pop from the Hermit Kingdom’. Een compilatie van opnames uit Noord-Korea, waarbij alle verwachtingen die je hebt over de Democratische Volksrepubliek volledig worden waargemaakt. Ik citeer de samensteller van dit wonderlijke plaatje: schmaltzy synthpop, revolutionaire rock, Stalin-opera, fragmenten uit Volksleger-televisiedrama’s, field recordings van Massaspelen en uiteraard een gepaste overdosis hagiografie voor de Grote Leider. Er zijn zo van die dingen die echt moeten bestaan voordat je ze kunt verzinnen.

Humo 4111/25 van 18 juni 2019

Dit artikel verscheen in:

HUMO van dinsdag 18 juni 2019

Lees alle reportages

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: