Marc Didden: 'Ook dokters gaan soms dood'

, door (md)

17
diddy 1200

Dr. John is ook al dood. Ik heb hem leren kennen op de eerste dag dat ik aan mijn soort van hogere studies begonnen ben. Een klasgenoot, die onder het pseudoniem Martin Pulaski helemaal zijn eigen zelve was, had mij tijdens de middagpauze op zijn riante kot uitgenodigd op thee en koekjes, en hij draaide daarbij de hele langspeelplaat ‘Gris-Gris’ af, een meesterwerk dat bezorgd werd door de heer Mac Rebennack, ook weleens The Night Tripper of Dr. John genoemd. De sleuteltrack van de plaat was het opzwepende voodoonummer ‘I Walk on Guilded Splinters’. In vinyl gevatte magie. Het gebeurde weleens dat wij ’s nachts – Pulaski, ik en wie er ook nog toevallig bij was – de Naamsestraat afdansten tot aan het Koningsplein onder het zingen van het refrein van die song. ‘Giedie gong giedie gong gong!’

De zeldzame lieden die we tegenkwamen, dachten dat wij stoned waren, we leefden tenslotte in 1969. Maar dat was niet zo. Ook toen al was mayonaise de sterkste drug die ik ooit tot mij nam. Want ja, het mag al eens ergens gedrukt staan, ik ben nog saaier dan ik eruitzie.

Marc Didden

Humo 4111/25 van 18 juni 2019

Dit artikel verscheen in:

HUMO van dinsdag 18 juni 2019

Lees alle reportages

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: