'Wie had ooit kunnen vermoeden dat hij door Liverpool werd gevolgd en begeerd?'

, door (jm)

20
a1
© Belgaimage

Het voordeeltje werd je door iedereen gegund vanwege je inzet voor de club over een periode van soms meer dan vijftien jaar. Het is een heerlijk woord, klappertje. Wie zou het hebben bedacht? Ik denk iemand van ADO uit Den Haag. De a spreekt men uit als een o en de uitgang e is gerekt: kloppertjêêêê. De grootte van het klappertje verschilde van persoon tot persoon, maar je mocht ervan uitgaan dat het in één klap ‘geveegde’ bedrag ongeveer drie of vier keer het jaarsalaris tijdens al jouw trouwe seizoenen bedroeg. Die tijd is definitief voorbij, het tijdperk van de megaklapper is ingetreden.

Opgepast: megaklapper is niet toepasselijk op de overgang van Vincent Kompany naar RSC Anderlecht. Voorzitter Coucke zei weliswaar dat het ‘niet de goedkoopste oplossing’ was geweest om de club uit de malaise te trekken met megaster Kompany als speler-trainer, maar voor een megaklapper had Kompany naar China gemoeten. Vincent koos ervoor terug te keren naar zijn geliefde Anderlecht en verdient lof voor die opvallende keuze in de keiharde dollar- en eurowereld waarin hij zich bevindt. Het begrip megaklapper slaat ook niet meer op Neymar of Ronaldo, niet op Zaha van Crystal Palace en Van de Beek van Ajax, op Limbombe of zelfs Harry Maguire, een moeilijk wendbare verdediger voor wie Leicester honderd miljoen vraagt.

'Prachtig rood haar, dunne witte beentjes. Wie had ooit kunnen vermoeden dat hij door Liverpool werd gevolgd en begeerd?'

In de nieuwste dure mode der transfers gaat het over Ludovit Reis, Sepp van den Berg en Mike van Beijnen, respectievelijk van FC Groningen, PEC Zwolle en NAC Breda. Met de verbluffende megaklappers van die drie onbekende jongens die slechts een paar wedstrijden in het eerste van hun club hebben gespeeld, zijn miljoenen gemoeid. Sepp van den Berg debuteerde anderhalf jaar geleden in de Eredivisie en vorige week kocht FC Liverpool hem voor om en nabij de vier miljoen (inclusief ‘bonussen’). Het salaris van de jeugdspeler loopt tegen één miljoen euro en op verjaardagen vertellen ooms en tantes nu verhalen aan buren en kennissen over de klapper die in hun familie is ontploft. Ik geniet mee.

Ik herinner me het debuut van Sepp: veel te jong om in deze leeftijdsklasse te voetballen. Sepp was net 16 en leek 11. Prachtig rood haar, dunne witte beentjes. Wie had ooit kunnen vermoeden dat hij door Liverpool werd gevolgd en begeerd? Wat betekent ‘begeerd’? Gevreesd wordt: gezien als handel voor de doorverkoop, later, als hij groot is. Chelsea bezit honderden van zulke jongens. Een uitzonderlijke geluksvogel haalt het eerste elftal. Meestal haalt hij het niet en belandt hij als huurling bij Vitesse of Antwerp. En zo gaat het ook in Barcelona en Liverpool. Sepp van den Berg (kreeg het eindcijfer 7 voor Engels op de PEC Zwolle School en koos niet voor Bayern München wegens een herexamen Duits) op Liverpool TV: ‘Voor mij is dit de grootste club ter wereld en daarom gaat een droom in vervulling. Op korte termijn wil ik aansluiten bij het eerste elftal, me ontwikkelen, in het elftal groeien en zien waar het schip strandt. Op lange termijn zou ik hier heel graag een legende willen worden.’

Sepp had een snorretje en een aanzet tot vlasbaard laten groeien. Zijn oogopslag was sympathiek. Zou Sepp van den Berg, de magerste stopperspil aller tijden in de Premier League, die door ijzerdraad bij elkaar gehouden verzameling luciferstokjes, op weg kunnen zijn naar de status van legende? Ik ben benieuwd naar het komende jaar van Sepp op Anfield én naar de even onzekere toekomst van zijn iconische collega, de gigamegaklapper Vince in het Astridpark.

Humo 4113/27 van 2 juli 2019

Dit artikel verscheen in:

HUMO van dinsdag 2 juli 2019

Lees alle reportages

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: