Six Strings met Tim Vanhamel: 'Sommige mensen lijken wel voor hun gitaar geboren. Dat vind ik ontroerend'

, door (red)

39
vrijbeeld

'Sommige mensen lijken wel voor hun gitaar geboren. Dat vind ik ontroerend'

– Wat maakt jou gelukkig als muzikant?

Tim Vanhamel «De milliseconde tussen het bedenken van een lied en de volledige afwerking ervan. En vroeg thuis zijn na een optreden.»

– Wat is je grootste angst als muzikant?

Vanhamel «Ik ben tot de conclusie gekomen dat angst onbruikbaar is, dus dat heb ik met genoegen achter me gelaten.»

– Welke gitarist bewonder je het meest?

Vanhamel «Goeie muzikanten vind ik meestal oninteressant, amateurs vind ik soms interessant. Sommige mensen lijken wel voor hun instrument geboren, dat vind ik wel ontroerend.»

– Als je zou sterven en terugkomen als gitaar, welk model moet dat dan zijn?

Vanhamel «Een luchtgitaar van eender welk merk.»

– Wat is je grootste uitspatting als gitarist?

Vanhamel «Ik heb ooit een Gibson ES 157 gekregen van mijn vader. Ik denk dat het eerder een cadeau was voor hemzelf. Weinig op gespeeld, moet ik zeggen. Mooie gitaar wel, wie weet komt ze ooit nog van pas.»

– Heb je nog een favoriete gitaar?

Vanhamel «Ik speel ook heel graag op mijn Fender Stratocaster uit 1974. Ik ben ooit begonnen op een Strat en dat soort gitaar ligt mij het best.»

– Hoe stem je je gitaar het liefst?

Vanhamel «Standard tuning is mij het meest bekend, maar ik pruts ook al eens graag met allerhande zelf uitgevonden stemmingen.»

– Wat is je meest gekoesterde andere instrument?

Vanhamel «Ik heb net een piano gekocht en daar maak ik graag geluid mee. Ik speel er alleen op onder voorwaarde dat ik absoluut niks bijleer.»

– Heb je ooit een gitaar verkocht en er later spijt van gekregen?

Vanhamel «Ik heb ooit een Baby Les Paul verkocht omdat ik dacht dat ik geld nodig had, maar dat bleek niet waar te zijn: ik bleek goed rond te komen met nog minder. Beetje spijt van, die gitaar speelde wel lekker.»

– De onmogelijke droom: is er een gitaar waarop je nooit je handen hebt kunnen leggen, omdat ze te duur of te zeldzaam was, of omdat iemand anders ze al had?

Vanhamel «Ik heb ooit een week naar een Mosrite-gitaar gesmacht omdat die zo’n ongewone vorm had. Gelukkig had ik er het budget niet voor. Zoals een nobele onbekende me ooit influisterde: ‘Het is niet de gitaar, het is het manneke!’»

Humo 4113/27 van 2 juli 2019

Dit artikel verscheen in:

HUMO van dinsdag 2 juli 2019

Lees alle reportages

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: