Carles Puigdemont voormalig Catalaans minister-president: 'Natuurlijk ben ik niet gelukkig, maar ik wil niet ten onder gaan aan rancune of melancholie'

© Saskia Vanderstichele

, door (tp) en (jvds)

83

'Het maakt me verdrietig dat ik dit jaar de zee niet zal zien'
 

In zijn ruim bemeten villa in een troosteloze verkaveling ten zuiden van Brussel morrelt Carles Puigdemont aan de zonwering en hij kijkt naar buiten: ‘Ik heb de agenten van de Spaanse staatsveiligheid nog niet gezien. Misschien zitten ze in dat huis daar, ik zal eens wuiven.’ Terwijl medewerkers kartonnen dozen vol collectegeld aanslepen – de president moet tenslotte elke maand 4.400 euro huur betalen – doen we Puigdemont een exemplaar van ‘Brutopia’ van Pascal Verbeken cadeau, de geschiedenis van Brussel verteld door de ogen van de talrijke dissidenten, hemelbestormers en dromenjagers die in de stad een nieuwe thuis vonden omdat ze geen sant in eigen land waren. Net als Puigdemont en zijn drie Catalaanse collega’s.

CARLES PUIGDEMONT «Weet u dat wij niet de eerste Catalanen zijn die in Brussel een veilig onderkomen hebben gevonden? De dichter Josep Carner heeft jaren in de stad gewoond en heeft prachtige sonnetten aan Brussel en België gewijd. Carner was diplomaat tijdens de staatsgreep van Franco en bleef nadien trouw aan de republiek, waardoor hij de benen moest nemen.»

'Ik heb veel respect voor de N-VA en ben de partij eeuwig dankbaar, maar er zijn grote verschillen tussen onze partijen.' (Foto: Bart De Wever, Carles Puigdemont en Koen Kennis)'

HUMO Voelt u zich verwant met figuren als Karl Marx en Charles Baudelaire, hoofdrolspelers in ‘Brutopia’?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: