De zomer van (ss) (4): Uitzicht: onbetaalbaar maar gratis, net als onze tips

, door (ss)

18
vrijbeeld

'Uitzicht: onbetaalbaar maar gratis, net als onze tips'

Lawaaiarm

Ik kreeg heel wat reacties op mijn opmerking over geluidsoverlast in hotels, dus lijkt het me nuttig om ook de website van het Nederlands Kenniscentrum voor Geluidsisolatie even te vermelden, want die geeft een indicatie van welke hotels lawaaiarm zijn. Er bestaan internationale versies van dat soort sites, maar ze zijn niet allemaal even betrouwbaar: sommige worden stiekem gesponsord door hotelketens.

www.quiethotelroom.org
www.quiethotels.com

Met de stroom mee

Je moet ervoor naar Italië, maar als u toch die kant opgaat en ook maar één gen avonturisme of stuntbereidheid bezit, maak dan een ommetje langs Calabrië. Laino Borgo is een weids en goed georganiseerd outdoorcenter in het enorme natuurdomein Pollino, met tal van wateractiviteiten, van rafting en tubing tot river sup en canyoning. ’t Is wel Italië – verwacht geen Zwitserse efficiëntie. Ook de Engelse versie van de website staat niet helemaal op punt: tubing is heerlijk, de chillversie van rafting, maar je kunt het blijkbaar enkel beoefenen als je Italiaans spreekt. Wie mij niet gelooft: ook National Geographic beveelt Laino Borgo aan en die verbinden hun goede naam niet aan om het even wat.

Een tikje ‘waanzennig’

Wie altijd eens naar Japan wilde maar te lui is om erheen te rijden, beveel ik een bezoek aan de Japanse Tuin in Hasselt aan. Voor een Belgische verwaterde versie op kleine schaal doet hij, dankzij visie, toewijding en wat hulp uit Japan, toch behoorlijk authentiek aan. De planners maakten slechts één vergissing: de zentuin grenst aan een verzengend drukke Singel, wat qua feng shui toch een tikje waanzennig is. Niettemin doet een meditatief wandelingetje door de Japanse Tuin de rit ernaartoe vergeten. Ik beveel ook de sfeervolle Obon Matsuri-ceremonie aan, een nocturne met lantaarntjes. Op geregelde tijdstippen kunt u een Japanse theeceremonie bijwonen of, voor de hardcore liefhebbers, een opvoering van Taiko, Japanse muziek op grote trommels.

Engelse folklore

Behoud de Begeerte en co. verrichten nobel werk, maar wat ons landje mist, zijn culturele evenementen op originele plekken. Ja, er is Openluchttheater Rivierenhof in Deurne, maar dat beperkt zich grotendeels tot popmuziek en comedy. Engeland heeft het literaire festival in Hay-on-Wye, het Greenway Literary Festival, het Wimpole History Festival, Glyndebourne… In Londen kun je in Regent’s Park gaan kijken naar toneelstukken en musicals. Check ook eens het prachtige Alexandra Palace, hoog op een heuvel met spectaculair uitzicht over heel Londen. En liefhebbers van de Britse rapper Shakespeare kunnen naar diens ‘A Midsummer Night’s Dream’ in het prachtige decor van Scotney Castle. Kent is van hieruit slechts een uur of vier rijden, kanaalovertocht inbegrepen.

Door bomen en water

In de kosmopolitische metropool Lommel is het festijn der levende standbeelden ‘Beeldig Lommel’ net voorbij (blokkeer nu al uw agenda voor midden juni 2020) of ze hebben in de bronsgroene provincie al een ander uniek rariteitje om zelfs de meest verstokte Limburgscepticus (een officieel beroep sinds 1907) over de provinciestreep te trekken: ‘Fietsen door de bomen’. Aan de creatieve poëzie van die naamgeving zou misschien nog éven gesleuteld kunnen worden, want op dat parcours in Hechtel-Eksel kun je dus, euh, fietsen door, euh, de bomen. Fietsen op tien meter hoogte, omringd door boomkruinen, is typisch iets waarvan je vooraf denkt: wat heb ik daaraan? Maar na de eerste keer wil je meteen opnieuw. Slechts één puntje van kritiek: ’t is te snel voorbij.

'Fietsen door de bomen' biedt exact wat de naam doet vermoeden.'

Beklim aansluitend de 30 meter hoge uitkijktoren in de Lommelse Sahara. En neem de fiets mee en rijd naar knooppunt 91 in Bokrijk voor een must-fiets: daar kun je namelijk dwars door het water fietsen – létterlijk, en zonder nat te worden. Typisch iets waarvan je vooraf denkt: wat heb ik daaraan? Maar na de eerste keer (etc.). ‘Fietsen door het water’ werd vorig jaar vermeld in de top 100 van plekken die u absoluut moet bezoeken… in Time Magazine. Antwerpen werd weer schromelijk over the head gezien.

Dat kan hoger

Meer van hetzelfde, maar dan anders en beter en ook wat verder: twee weken geleden tipte ik u de excentrieke Flaneurs Walk in Londen. Maak ook eens een wandelingetje in Mogelsberg, een Zwitsers dorp waar je op 50 meter hoogte kuiert over het Neckertal-pad. Hier heeft ons Hechtel-Eksel wellicht de senf (*) gehaald.

Decadent hoog

Ik koester een schaamteloos hedonistische voorkeur voor dakzwembaden. In drukke steden zoals Londen is enkel het zwembad van The Berkeley hoog boven het stadsgewoel verheven. Wie niet bereid is om 600 euro en meer per nacht in het Berkeley te betalen, stuur ik graag voor een fractie van die prijs naar Venetië, waar op het eiland Giudecca de 19de-eeuwse fabriek van Stucky is gerenoveerd. Het piscina panoramica biedt er, hoe kan het ook anders in Venetië, een werkelijk succulent uitzicht. In die andere historische stad Bath – het Spa van Engeland – zwem je bovendien in warm thermaal bronwater en kijk je uit over een stad waarvan de beige limestone bij valavond oranje kleurt.

'Het zwembad van het Molino Stucky Hilton in Venetië. Vind maar eens 'n mooier.'

De mooiste dakzwembaden ter wereld zijn die van 137 Pillars, The Address Dubai Marina (45 meter lang!) en The Face, maar vanuit die infinity pools kijk je dan uit over respectievelijk 360 graden aartslelijk Bangkok of zo mogelijk nog afzichtelijker Dubai of Kuala Lumpur. Dan liever het Grand Hotel Central in Barcelona: simpel en betaalbaar. Of, voor wie naar New York trekt, het 1 Hotel Brooklyn Bridge, dat een ongehinderd uitzicht biedt over de skyline van Manhattan, met als bijkomend voordeel dat je niet in de stad verblijft in geval dat le Osama du jour iets demonisch beraamt. Want ook dát is voor de 21ste-eeuwse reiziger helaas een must waarover je in reisbladen die hun publiek (én de adverteerders) niet willen bruskeren nooit iets leest: zorg altijd voor een escape route.

Nul sterren

'Het Zwitserse Null Stern Hotel: a view without a room, graag!'

Wie graag overnacht in de natuur, maar net zoals ik een hekel heeft aan de pijnboombossen waar vanwege de goedkope grondprijs vaak campings en caravanparken ingepland zijn, en wie vindt dat elk insect er één te veel is, moet het hogerop zoeken. Is het u nog nooit opgevallen dat muggen, vliegen en wespen zelden of nooit hoger vliegen dan pakweg de derde verdieping van een flatgebouw? In Zwitserland, sowieso het land met de meest klantvriendelijke natuur van Europa, kun je overnachten in de bergen. In een rustiek alpenchalet, natuurlijk, maar ook onder de blote hemel, in wat je letterlijk een hemelbed kunt noemen. Die overnachtingsplaats krijgt volgens het voorbijgestreefde sterrensysteem (dat enkel karakterloze hotelketens dient) nul sterren, maar ik geef ze er vijf, want het bed is zeer comfortabel en het uitzicht onbetaalbaar en toch gratis. Dit ‘hotel’ zonder muren noch plafond is nu tijdelijk gesloten, maar ik vermeld het toch: schrijf u in op de mailinglijst en wees de eerste die deze even romantische als ecologisch verantwoorde buitenkans ervaart als het Nulsterrenhotel opnieuw z’n onbestaande deuren opent. Klinkt dit als wartaal? Bekijk de foto’s en zeg: ‘wauw!’

Humo 4115/29 van 16 juli 2019

Dit artikel verscheen in:

HUMO van dinsdag 16 juli 2019

Lees alle reportages

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: